Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘κύπελλο’

Παραθέτουμε τα γκολ του αγώνα από τον arisbrazil10:


Read Full Post »

Πολύ καλή παρουσία ο Βλόνταρτσικ.

Πολύ καλή παρουσία ο Βλόνταρτσικ.

Ο Άρης σήμερα κατάφερε να πάρει την πρόκριση από τον ατρόμητο μέσα στο Περιστέρι αλλά για ακόμη μία φορά δεν έπεισε.

Ναι, ο Κίκε ξεκίνησε με δύο επιθετικούς, αλλά: Ο Βλόνταρτσικ έπαιζε μόνος στην κορυφή ενώ ο Κόκε βρίσκονταν πίσω του περισσότερο σε ρόλο επιτελικού μέσου. Βέβαια, ο τηλεσχολιαστής που «παρακολουθούσε» το παιχνίδι εφόσον είδε τον Κόκε και τον Βλόνταρτσικ μέσα μίλησε για 4-4-2. Δεν έχω διάθεση να μιλήσω για το πόσο άσχετοι είναι γενικά οι τηλεσχολιαστές απλά αναφέρω πως ο Κίκε δεν παίζει με 2 παίκτες στην επίθεση ούτε με ομάδα Β’ εθνικής. Η ομάδα παρουσιάστηκε ασύνδετη, με δυσκολία στην κυκλοφορία της μπάλας και με πολλά προβλήματα στην αμυντική λειτουργία. Ο Ατρόμητος πίεσε ψηλά, έπαιξε με πάθος και αρκετές φορές βγήκε με αξιώσεις μπροστά, φτάνοντας με σχετική ευκολία στην μεγάλη περιοχή του Άρη. Σε αντίθεση με τον Άρη που βασίζονταν σε ατομικές ενέργειες και επελάσεις οι οποίες διακόπτονταν, συνήθως, στο ξεκίνημά τους. Στο δεύτερο ημίχρονο συνεχίστηκε το ίδιο μοτίβο και πολλές φορές θα μπορούσαμε να κάνουμε και ζάπινγκ μ’αυτά που βλέπαμε. Ο Κόκε ήταν πολύ μακριά από την αντίπαλη περιοχή για να απειλήσει και να συνεργαστεί με τον πολύ κινητικό Βλόνταρτσικ που απασχόλησε αρκετά την αντίπαλη άμυνα με προσωπικές ενέργειες, δεδομένου ότι τον βοηθούν και τα σωματικά του προσόντα σ’αυτό. Είναι Ψηλός, δυνατός, γρήγορος και βλέπει γήπεδο δίνοντας πολύ καλές πάσες κάτι που δε μπορούμε να πούμε για παράδειγμα για τον Χαβίτο που κοιτάει μόνο κάτω.

Πανηγυρισμοί μετά το πρώτο γκολ.

Πανηγυρισμοί μετά το πρώτο γκολ.

Το γκολ ήρθε στο 54′ μετά από εύστοχο χτύπημα πέναλτυ από τον Τόνι Κάλβο. Το πέναλτυ το κέρδισε ο Βλόνταρτσικ το οποίο αμφισβητήθηκε έντονα από τους γηπεδούχους (και τον τηλεσχολιαστή). Η διαιτησία ήταν κακή και για τις δύο ομάδες.

Ο Ρεγκέιρο αντικαταστάθηκε στο 62′ από τον Χαβίτο και πρέπει να πούμε πως ο Ουρουγουανός δε βοήθησε όσο θά’πρεπε τον Άρη. Αλήθεια είναι όμως ότι η πολυπρόσωπη άμυνα του Ατρομήτου δεν του άφησε κανένα περιθώριο δράσης. Αν υπήρχε όμως ομαδικός σχεδιασμός θα μπορούσε ο Άρης να είναι ο απειλητικός και όχι ο Ατρόμητος. Μετά το τέρμα που πέτυχε ο Άρης άλλαξε το στυλ του παιχνιδιού του ο Ατρόμητος και βγήκε πιο δυνατά μπροστά. Μ’αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκαν κενοί χώροι και ο Άρης προσπάθησε να χτυπήσει στην αντεπίθεση. Το σύστημα αυτό με έναν επιθετικό στην κορυφή και τα ακραία επιθετικά χαφ επικουρικά, ο Κίκε Ερνάντεθ ακόμα δεν έχει καταλάβει ότι δε μπορείς να το παίζεις παντού και πάντα. Σε καλά οργανωμένη άμυνα ποτέ δεν απέδωσε. Και όμως. Παραμένει κολλημένος στις εμμονές του κι εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να τον ανεχόμαστε. Απ’τη στιγμή που πετύχαμε το γκολ φάνηκε να βοηθάει αυτό το σύστημα. Στη συνέχεια κι ενώ ο Ατρόμητος πίεζε ο Κίκε αντικατέστασε τον Βλόνταρτσικ περνώντας στη θέση του τον Σιστόν (65′). Ο Κίκε δε βάζει μυαλό. Δείχνει καθαρά ότι φοβάται βγάζοντας έναν παίκτη που μαζί με τον Κόκε μπορούν να απειλήσουν αν τους παίξουμε σωστά. Ο Κίκε δείχνει ότι μετρά και τα δευτερόλεπτα όταν παίζει ο Βλόνταρτσικ και με την πρώτη ευκαιρία τον αντικαθιστά.

Σκληρ�ς μάχες στο γήπεδο του Περιστερίου.

Σκληρές μάχες στο γήπεδο του Περιστερίου.

Από το 65′ μας απέμενε μία μόνο αλλαγή όπως και στο παιχνίδι με τη Λάρισα που αμέσως μετά τραυματίστηκε ο Σιστόν και έγινε και η τρίτη αλλαγή αναγκαστικά. Όταν στο σημερινό παιχνίδι τραυματίστηκε ο Κόκε όλοι πανικοβληθήκαμε και αναρωτηθήκαμε: «Αν χρειαστεί αναγκαστική αλλαγή ο Κόκε δε θα υπάρχει επιθετικός μέσα στο γήπεδο (αφού έβγαλε τον Βλόνταρτσικ) και θα έχουμε ολοκληρώσει τις αλλαγές είκοσι λεπτά (τουλάχιστον) πριν από τη λήξη του αγώνα». Αυτόν τον απλό συλλογισμό δε μπορεί να τον κάνει ο Κίκε Ερνάντεθ; Αν όχι, τότε δεν έχουμε καμία ελπίδα μ’αυτόν στον πάγκο της ομάδας. Πρέπει να το καταλάβουν όλοι και πρώτοι από όλους μας τα μέλη της διοίκησης.

Ο Χαβίτο με την είσοδό του έκανε πάλι πολλά λάθη (έχανε συνέχεια τη μπάλα) σε κρίσιμη καμπή του αγώνα. Βέβαια, στο 81′ σκόραρε και φυσικά όλοι οι φίλαθλοι του Άρη τα ξεχάσανε όλα. Μάλιστα.

Η πρόκριση στην επόμενη φάση είναι γεγονός. Όπως, γεγονός είναι και η κακή εικόνα της ομάδας. Όποιος έχει αυταπάτες ότι με τον Κίκε στον πάγκο της η ομάδα θα βρει το δρόμο της είναι πολύ γελασμένος. Άλλο πράγμα είναι να επιθυμώ κάτι και άλλο να το θεωρώ σίγουρο χωρίς να εκτιμώ αντικειμενικά την κατάσταση. Άρχισαν να πονάνε τα μάτα μας και όποιος σκεφτεί την ανοησία ότι αφού προκριθήκαμε όλα είναι μέλι-γάλα τότε απλά έχω να απαντήσω: ραντεβού με τον επόμενο αντίπαλο που δε θα είναι ομάδα Β’ εθνικής.  Εκεί να δούμε αν θα συνεχίσουμε να είμαστε τυχεροί.

Από κει και πέρα στο 83′ πέρασε ο Πρίττας στη θέση του Βιτόλο. Δεν σχολιάζω τίποτα σ’αυτό. Ο Ατρόμητος, πάντως, πάλεψε και του αξίζουν συγχαρητήρια γι’αυτό και κατάφερε να μειώσει στο 88′. Εμείς καρδιοχτυπήσαμε για εφτά ακόμα λεπτά και έληξε το παιχνίδι.

Τέλος πάντων, μπροστά μας έχουμε το παιχνίδι με τον αστέρα Τρίπολης το Σάββατο (15/11) στις 19:00 στο γήπεδο Κλεάνθης Βικελίδης. Εμείς πρέπει να είμαστε εκεί για να βοηθήσουμε την ομάδα μας να κερδίσει το παιχνίδι ώστε να ανέβει στον βαθμολογικό πίνακα.

Υ.Γ. Τα τελευταία 2 χρόνια όλοι οι ποδοσφαιρόφιλοι κάθονταν στην τηλεόραση να δουν όμορφο ποδόσφαιρο με τον Άρη. Φέτος;

Read Full Post »

Η κακοποίηση του αθλήματος

Αυτό που σοκάρισε στον αγώνα με τη Σουηδία δεν ήταν η ήττα αλλά η περιφρόνηση του ποδοσφαίρου ως άθλημα και ως παιχνίδι από την εθνική μας ομάδα. Η αντίπαλος της εθνικής μας αντιμετωπίστηκε ως Βραζιλία, Αργεντινή κλπ. Ήταν μια τραγική ή κακή εμφάνιση που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως κακοποίηση του αθλήματος: 3 σέντερ μπακ, γραμμή άμυνας στο ένα τρίτο του γηπέδου έξω από τη μεγάλη περιοχή μας, κανένα σχέδιο επίθεσης ή αντεπίθεσης. Η άμυνά μας ήταν ένα χωριό κατασκηνωμένο στην περιοχή μας. Μπροστά παρακαλούσαμε οι Σουηδοί να στραμπουλήξουν τα πόδια τους και να κλέψουμε τη μπάλα μήπως και βάλουμε κανένα γκολ κατά λάθος ή μήπως μας δώσει κανένα πέναλτυ ο διαιτητής ή μήπως σε καμιά καραμπόλα γίνει καμιά αναμπουμπούλα και η μπάλα μπει γκολ από μόνη της ή μήπως τελικά βάλουν οι Σουηδοί αυτογκόλ. Είναι ντροπή η πρωταθλήτρια Ευρώπης να παίζει κατά αυτόν τον τρόπο. Κάποιοι πιστεύουν ότι κακοποιώντας το άθλημα μπορείς να προχωράς. Νομίζω τώρα ότι είναι ξεκάθαρο ότι με αντιποδόσφαιρο δεν κερδίζεις. Ή καλύτερα δε θα κερδίζεις για πάντα. Το 2004 ήμασταν απίστευτα τυχεροί αλλά επίσης δεν παίξαμε έτσι. Παίξαμε αμυντικά μεν αλλά η άμυνά μας ήταν σφιχτή και δεμένη για το μισό γήπεδο, τα σέντερ μπακ δεν αντάλλασαν πασούλες με αυτόν τον αχαρακτήριστο τρόπο για έναν πρωταθλητή (passing game το λένε) κι επιπλέον είχαμε αξιόλογες αντεπιθέσεις.

Η σύγκριση με τους υπολοίπους

Είδαμε όλους τους αγώνες και όχι μόνο τον αγώνα της εθνικής με την Σουηδία. Είδαμε ομάδες όπως η Ρωσία και η Τσεχία να χάνουν και μάλιστα με ευρύ σκορ. Μπορεί κανείς να πει τίποτα; Είναι αξιόλογες ομάδες που παίζουν καταπληκτικό ποδόσφαιρο που μπορούν πολύ εύκολα να διασύρουν την Ελληνική ομάδα που είδαμε. Αυτές οι ομάδες χάσανε αξιοπρεπώς. Αξιοπρεπής εμφάνιση δεν είναι η εμφάνιση που φέρνει μόνο τη νίκη. Αξιοπρεπής είναι και η ήττα. Μια ήττα και με μεγάλο σκορ ακόμα. Το ζήτημα για μια ομάδα είναι να προσπαθήσει να παίξει ποδόσφαιρο αν μη τι άλλο. Κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ στον αγώνα με τη Σουηδία. Είδαμε την Κροατία να διδάσκει ποδόσφαιρο στους Γερμανούς, είδαμε επίσης πως η Τουρκία ενώ έμεινε πίσω στο σκορ τελικά νίκησε. Πώς; Απλά παίζοντας ποδόσφαιρο με πάθος και σχέδιο. Ο Φατίχ Τερίμ έδειξε να εμπιστεύεται τους ποδοσφαιριστές του κι αυτό φάνηκε στον αγωνιστικό χώρο. Αντίθετα ο Όττο Ρεχάγκελ μετά τη λήξη του αγώνα δήλωνε ότι αν δεν έπαιζε το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα κατά αυτόν τον τρόπο θα δέχονταν 5 τέρματα. Μια αυθόρμητη ερώτηση που μπορεί να γεννηθεί είναι η εξής: Με τη Ρωσία ή την Ισπανία πως σκοπεύει να στήσει την ομάδα; Με πόσους τερματοφύλακες και πόσους αμυντικούς; Ένας τέτοιος προπονητής απλώς δεν εμπιστεύεται την ομάδα του. Την ομάδα που στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2004.

Ήμασταν κάποτε πρωταθλητές…

Πιστεύουμε στους ποδοσφαιριστές μας ανεξάρτητα αν όλοι μας έχουμε ενστάσεις για κάποιους από αυτούς (για παράδειγμα ο Αβραάμ Παπαδόπουλος είχε θέση σε αυτήν την εθνική ομάδα κατά πολλούς). Το ζήτημα όμως δεν είναι να πιστεύουμε μόνο εμείς στην εθνική μας ομάδα. Το πιο σημαντικό είναι να πιστεύει στην ομάδα ο προπονητής της. Κάτι τέτοιο όμως δεν φάνηκε αν κρίνουμε από το στήσιμο της ομάδας στον αγώνα με τη Σουηδία αλλά και από τις δηλώσεις του ομοσπονδιακού τεχνικού μετά τη λήξη του αγώνα.

Επίλογος: Ελλάδα – Ρωσία…

Είναι ένα μεγάλο ερώτημα το πως θα παραταχθεί η ομάδα μας στον αγώνα με την Ρωσία. Και το κυριότερο ο Ρεχάγκελ πρέπει να πιστέψει στους ποδοσφαιριστές του, πρέπει να πιστέψει πως η ομάδα μπορεί και πρέπει να παίξει ποδόσφαιρο. Κι όσο για μας επειδή το αίμα νερό δε γίνεται είμαστε με την Ελλάδα και σε αυτήν τη μάχη. Γιατί απλά δε γίνεται αλλιώς.

πηγές:

http://www.contra.gr/Soccer/Europe/Euro/Euro2008/Greece/201812.html

Read Full Post »