Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Άρης Θεσσαλονίκης’

Ο Λάμπρος Σκόρδας.

Ο Λάμπρος Σκόρδας.

Παραθέτουμε ολόκληρη τη συνέντευξη του Λάμπρου Σκόρδα όπως δημοσιεύτηκε στο gazzetta.gr:

-Πρόεδρε θα ήθελα να ξεκινήσουμε πρώτα με τα αγωνιστικά. Φέτος ο Αρης δεν ξεκίνησε το πρωτάθλημα, όπως ακριβώς είχατε σκεφτεί. Τι πιστεύετε ότι έφταιξε;

«Δεν θα ήθελα να κάνω κάποια σχόλιο. Το δεν ξεκίνησε καλά δεν είναι κάτι που μου αρέσει. Εμείς έχουμε μία καλή ομάδα και θα την κρίνουμε σε βάθος χρόνου»

-Σίγουρα, όμως, το ξεκίνημα δεν ήταν αυτό που περιμένατε…

«Ο Άρης είναι μία “φυσιολογική” ομάδα. Μπορεί να κερδίσει να χάσει και να φέρει ισοπαλία. Στο ποδόσφαιρο υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούν να επηρεάσουν. Όπως οι τραυματισμοί. Είχαμε πολλές απώλειες από κακώσεις. Δεν κρίνουμε ποτέ την ομάδα από τις πρώτες πέντε αγωνιστικές».

-Εχει γίνει συνήθεια ο Αρης να μην ξεκινάει δυνατά στα πρωταθλήματα;

«Όπως είπα, εμείς θέλουμε να κάνουμε πρωταθλητισμό. Δεν κοιτάμε τις πρώτες αγωνιστικές, αλλά το τέλος του πρωταθλήματος. Ο κόσμος θέλει να κερδίζουμε κάθε Κυριακή, αλλά αυτό δεν γίνεται».

-Ποιοι είναι οι στόχοι σας;

«Να κάνουμε πρωταθλητισμό. Όταν μία ομάδα τις δύο τελευταίες χρονιές κατακτά την 4η θέση, τότε το minimum που θέλεις είναι να πάρεις αυτή την θέση. Εμείς όμως θέλουμε να πάμε πιο ψηλά. Ελπίζουμε στα πλέι-οφ να τα καταφέρουμε».

-Ο κόσμος ήταν ιδιαίτερα απογοητευμένος και είχε αποδοκιμάσει τον κ.Ερνάντεθ. Μάλιστα είχαν ακουστεί φήμες ότι σκέφτεστε την αντικατάστασή του…

«Δεν υπήρχε ποτέ τέτοιο θέμα. Δεν κρίνουμε ένα προπονητή στις πρώτες πέντε αγωνιστικές. Η ομάδα δουλεύει σωστά και παίζει καλό ποδόσφαιρο. Όλα αυτά ακούγονται από κύκλους έξω από τον Αρη που έχουν σκοπό να επηρεάσουν τον κόσμο. Δεν είναι αυτό το πρόβλημα του Αρη»

Ποιο είναι;

«Αν κοιτάξετε τις στατιστικές υπηρεσίες, ο Αρης έχει τις περισσότερες τελικές προσπάθειες, περισσότερες κι από τον Ολυμπιακό και έχει δεχτεί τις λιγότερες τελικές προσπάθειες. Είτε από ατυχία, είτε από μία ολιγωρία δεχόμαστε το γκολ. Αυτό πρέπει να διορθώσουμε. Χαρακτηριστικά, στο παιχνίδι με τον Εργοτέλη είχαμε 22 προσπάθειες, είχαμε δοκάρι και οι αντίπαλοι μας με τρία σουτ πέτυχαν τρία γκολ».

-Πως σχολιάζετε τις δηλώσεις του Ντελόρτε; Που είπε ότι δεν έχει καλές σχέσεις με τον προπονητή και θέλει να γυρίσει στην Αργεντινή, μιας και παίζει από συμβιβασμό, καθώς ήταν επιλογή της διοίκησης;

«Δεν έχω να κάνω κάποιο σχόλιο πριν συζητήσω με τον παίκτη. Ο Ντελόρτε θα κληθεί σε απολογία την Δευτέρα».

-Ο Αρης εξέφρασε την επιθυμία να κρατήσει τον Βιτόλο. Σε ποιο στάδιο βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις;

«Είναι μία δύσκολη περίπτωση που θα κληθούμε στο τέλος της χρονιάς να δούμε τι θα γίνει. Είναι ένας παίκτης που έχει αγωνιστεί 17 χρόνια στην Πριμέρα Ντιβιζιον και η περίπτωσή του είναι δύσκολη. Θα κριθεί από πολλούς παράγοντες».

-Ο βασικότερος λόγος είναι οικονομικός;

«Όχι μόνο. Ένας παίκτης αυτής της αξίας είναι δύσκολο να μείνει στην Ελλάδα και όχι μόνο στον Αρη, αλλά σε οποιαδήποτε ελληνική ομάδα και γι αυτό γιατί μπορεί κάλλιστα να κάνει καριέρα σε οποιοδήποτε σύλλογο».

-Πολλοί κατηγορούν τον Αρη ότι έχει πολλούς ξένους στο ρόστερ του. Τι θα θέλατε να απαντήσετε;

«Επιλέγουμε τους παίκτες μας βάση αυτό που ζητάμε να βγάλουνε μέσα στο γήπεδο. Αν υπήρχαν Έλληνες ποδοσφαιριστές να μπορούσαν να μας καλύψουν με την ίδια αξία, τότε θα τους επιλέγαμε».

-Μετά από ένα χρόνο, επιστρέψατε στην Σούπερ Λιγκ. Ποιοι ήταν οι λόγοι της επιστροφής σας;

«Με έπεισε ο κ. Πηλαδάκης. Είναι ένας σοβαρός άνθρωπος τον οποίο τον εκτιμώ πολύ. Μου ανέλυσε το όραμα του και με έπεισε ότι έχει καλύτερη διάθεση να κάνει το πρωτάθλημα, όπως ονειρευόμαστε»

-Σας είπε κάτι ο κ. Πηλαδάκης και σας έπεισε;

«Με έπεισε επειδή ζήτησε την βοήθειά μου. Ο κ. Πηλαδάκης είναι ένας αξιόλογος παράγοντας, με τον οποίο έχουμε ίδιες απόψεις. Όπως συμβαίνει και με τον Αστέρα Τρίπολης και τον Πανιώνιο. Αν δω ότι δεν γίνονται τίποτα από αυτά που λέμε, τότε θα σταματήσω να πηγαίνω. Δεν υπάρχει λόγος».

-Ο κ. Γκαγκάτσης δήλωσε πως σκέφτεται να βάλει έναν ξένο αρχιδιαιτητή. Θεωρείτε ότι αυτό είναι η αρχή ώστε να λυθεί το πρόβλημα της διαιτησίας;

«Δεν έχω ενημερωθεί πλήρως. Αυτό θα γίνει στο επόμενο ΔΣ. Για το θέμα της διαιτησίας θα λυθεί μόνο αν οι ομάδες του κέντρου θελήσουν να μην έχουν ευνοϊκές διαιτησίες. Αν δεν ασκούν πίεση μέσω των ΜΜΕ και άλλων τρόπων τότε η διαιτησία θα γίνει πολύ καλύτερη. Βέβαια υπάρχει πρόβλημα με κάποια πρόσωπα, αλλά δεν είναι μόνο αυτό»

-Ποιοι ήταν οι λόγοι που έφυγε ο κ. Μπάγεβιτς;

«Νομίζω ότι είναι γνωστοί. Ο κ. Μπάγεβιτς είχε δηλώσει στα Μέσα Ενημέρωσης την παραίτησή του. Όταν ένας προπονητής δηλώνει για δεύτερη φορά την παραίτησή του δεν μπορείς να τον πείσεις. Πως μπορούσα να τον κρατήσω».

-Επηρέασε αγωνιστικά τον Αρη ότι ο κ. Μπάγεβιτς είχε κάνει τις μεταγραφικές επιλογές;

«Οι παίκτες επιλέγονται με βάση τις ανάγκες που έχει η ομάδα…»

-Αν γυρνάγατε τον χρόνο πίσω θα κάνατε κάτι διαφορετικό στην υπόθεση του Παπαδόπουλου;

«Ο Παπαδόπουλος θα έφευγε έτσι κι αλλιώς. Επρεπε να δείχνατε μεγαλύτερο βάρος στις δηλώσεις του κ. Χρυσικόπουλου που είχε δηλώσει ότι είχε κλείσει καιρό τον Παπαδόπουλο. Όταν εκείνος δεν θέλει να μείνει δεν υπάρχει τρόπος να του αλλάξεις άποψη. Εμείς του κάναμε μία μεγάλη πρόταση, αλλά και πάλι δεν ήθελε να μείνει. Κάναμε ό,τι περισσότερο μπορούμε, αλλά είχε πάρει την απόφασή του».

-Πάντως δεν είναι λίγοι αυτοί που δεν θεωρούν σωστή την στάση του παίκτη…

«Ο κόσμος ξέρει τα γεγονότα και μπορεί να κρίνει. Εμείς το ξέραμε ότι ήθελε να φύγει γι αυτό και πήραμε τον Λέμπο».

-Κάποιοι υποστηρίζουν, όμως, ότι το κενό του είναι δυσαναπλήρωτο

«Δεν θα συμφωνήσω. Το έχουμε καλύψει και με το παραπάνω».

-Ένα μήνυμα που θα θέλατε να στείλετε στον κόσμο;

«Ο κόσμος πρέπει να ενστερνιστεί το όραμα της ομάδας και να έρχεται στο γήπεδο ανεξάρτητα τι συμβαίνει. Πρέπει να παρίσταται σ’ αυτή την γιορτή που γίνεται στο γήπεδο. Σίγουρα ο ίδιος ο λαός του Αρη έχει δείξει ότι βρίσκεται πάντα στο πλευρό της ομάδας και το ίδιο θα πρέπει να κάνει και στην συνέχεια».

πηγές:

http://www.gazzetta.gr/content/view/12571/

Advertisements

Read Full Post »

Ο Λάμπρος Σκόρδας.

Ο Λάμπρος Σκόρδας.

Φέτος, λοιπόν, η ομάδα μας δεν ξεκίνησε καλά με αποτέλεσμα να προκληθεί ένας πανικός στους φιλάθλους ο οποίος ενισχύεται με ύπουλο τρόπο και από τα διάφορα αθλητικά ΜΜΕ όχι μόνο των Αθηνών αλλά και της Θεσσαλονίκης. Γίνεται μια μάχη από τα ΜΜΕ να παρουσιαστεί ο Λάμπρος Σκόρδας ως αντιπαθητικός παράγοντας και κατ’επέκταση το μοντέλο διοίκησης που πρεσβεύει ως αδιέξοδο. Πολλοί φίλαθλοι του Άρη κατηγορούν τον Λάμπρο Σκόρδα ότι δεν είναι συμπαθής και τα έχει τσουγγρισμένα με όλους από βίτσιο και ότι χρειαζόμαστε κάποιον αγαπητό από τα ΜΜΕ, μεγαλοεπενδυτή κατά προτίμηση και όχι οδοντίατρο, για να πάει καλά η ομάδα. Ένα από τα όπλα που χρησιμοποιούνται, επίσης, είναι ότι ο Άρης διαθέτει περισσότερους ξένους παίκτες από τις υπόλοιπες ελληνικές ομάδες. Να θυμίσω ότι τον συγκεκριμένο νόμο για την συμμετοχή κοινοτικών ποδοσφαιριστών τον ψήφισαν οι κυβερνήσεις που γλείφουν και υπερασπίζονται τα διάφορα ΜΜΕ κι όχι ο Άρης. Τί έκαναν οι διάφοροι δημοσιογράφοι της σειράς όταν ψηφίζονταν οι εν λόγω νόμοι; Τίποτα. Ο Άρης ξεκινάει τον τελευταίο καιρό τα παιχνίδια του με 11 ξένους παίκτες ενώ οι υπόλοιπες ελληνικές ομάδες με 7,8,9 και 10 ξένους παίκτες. Για τις άλλες ομάδες όλα είναι μέλι-γάλα με βάση τα ΜΜΕ ο Άρης όμως «το παράκανε». Η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο. Δηλαδή, θα σώζονταν το ελληνικό ποδόσφαιρο αν έπαιζαν στον Άρη ώς βασικοί 3 Έλληνες παίκτες;

Όταν ο Λάμπρος Σκόρδας ερωτηθείς για το γεγονός αυτό αποκρίθηκε ότι «μπάλα παίζουμε και δεν πάμε να πάρουμε την  Πόλη» πολλοί πέσανε να τον φάνε. Ακόμα και πολλοί Αρειανοί θεώρησαν προκλητική αυτή τη δήλωση. Γιατί; Πού είναι το λάθος; Πώς αλλιώς, δηλαδή, θα απαντούσε ένας σοβαρός άνθρωπος; Να πω, επίσης, πως αυτά που λέγονται για την ψήφιση νόμου που θα περιορίσει την συμμετοχή των κοινοτικών παικτών είναι μπούρδες για τον απλούστατο λόγο ότι υπάρχει κανονισμός της UEFA που επιτρέπει χωρίς όριο τη συμμετοχή των κοινοτικών παικτών στα πρωταθλήματα των χωρών της ευρωπαϊκής ένωσης, πράγμα που σημαίνει ότι ο ολυμπιακός ή ο παναθηναϊκός για παράδειγμα που παίζουν σε CL και UEFA θα είναι σε ακόμη χειρότερη μοίρα έναντι των αντιπάλων τους με μόνο 5 ξένους για παράδειγμα. Εκεί, λοιπόν, που τρώνε τώρα τριάρες θα επανέλθουν στα φυσιολογικά γι’αυτούς επίπεδα των 7 γκολ παθητικό. Μ’αυτήν την έννοια όλα αυτά είναι εντυπωσιασμοί που έχουν ως μοναδικό στόχο να πληγεί το διοικητικό μοντέλο του Άρη το οποίο δεν σηκώνει μεγαλομετόχους, ιδιοκτήτες και κάθε λογής αφεντικά.

Πολλές φορές λένε ότι «τί δουλειά έχει ο οδοντίατρος με το ποδόσφαιρο;» Μάλιστα…Κι εγώ ρωτάω με τη σειρά μου: Τί δουλειά έχει ο πετρελαιάς, ο φαρμακοβιομήχανος, ο ιδιοκτήτης νυχτερινών κέντρων, ο ιδιοκτήτης εταιρίας τηλεπικοινωνιών, ο εφοπλιστής, ο τραγουδιστής κλπ με το ποδόσφαιρο; Έτσι δεν είναι; Τί ανοησίες είναι αυτές! Για τη στάση της δημοσιογραφίας τα λέω εδώ:

https://aristhessalonikis.wordpress.com/2008/09/06/morispapadopouloirivaldo/

Το ποδόσφαιρο με κυβερνητικά νομοθετήματα σιγά-σιγά έπαψε να είναι παιχνίδι κι έχει μετατραπεί σε μπίζνα. Οι διάφοροι που κατέστρεψαν πολλά ποδοσφαιρικά σωματεία κι όχι μόνο το δικό μας μένουν στο απυρόβλητο από τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ. Γιατί απλά είναι έμισθοι υπάλληλοι ενός συστήματος που δεν θέλει ο φίλαθλος κόσμος να κρατάει την μοίρα των ομάδων του στα χέρια του γιατί τότε κόβεται η κουτάλα και παύει η μπίζνα. Αυτό συμβαίνει σήμερα με τον Άρη. Έχουν πάψει τα απαράδεκτα του παρελθόντος και για πρώτη φορά υπάρχει στην Ελλάδα μια ποδοσφαιρική ομάδα χωρίς ιδιοκτήτη. Ιδιοκτήτης είμαστε εμείς και αν υπάρχει κάτι που δεν μας αρέσει, να πάμε να γραφτούμε στην Λέσχη Φίλων Άρη και να εκφράσουμε τις όποιες διαφωνίες μας, συμμετέχοντας στις δημοκρατικές διαδικασίες του συλλόγου μας. Αν κάποιοι, όμως, δεν τα θέλουν αυτά και θέλουν έναν μεγαλοεπενδυτή που θα κόβει και θα ράβει χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα τότε ή απλά έχει πέσει θύμα της κυρίαρχης προπαγάνδας και δεν βλέπει το συμφέρον της ομάδας τυφλωμένος, ή απλά είναι εγκάθετος παίζοντας καλά τον ρόλο του σαν υπηρέτης αυτών που καιροφυλακτούν για να ξανακάνουν τον Άρη ξέφραγο αμπέλι.

Θύρα 3.

Θύρα 3.

Το να πάρουν οι οπαδοί τις ομάδες τους στα χέρια τους (όπως έγινε με εμάς) δεν αφορά μόνο τον Άρη. Αφορά όλες τις ομάδες. Το αν γλείφουν τα ΜΜΕ της Θεσσαλονίκης τον Ζαγοράκη και τον παοκ έχει να κάνει μ’αυτόν τον φόβο. Το ίδιο συμβαίνει και με τις ομάδες του ΠΟΚ. Στον ολυμπιακό και τον παναθηναϊκό είναι ξεκάθαρα τα πράγματα. Στην αεκ όμως έχουν πρόεδρο τον Ντέμη και από πίσω τους διάφορους μεγαλοεπενδυτές-ιδιοκτήτες. Στον παοκ ο Ζαγοράκης είναι πρόεδρος διοίκησης πρωτοδικίου που σέρνει για να βρει τον επόμενο μεγαλοεπενδυτή-ιδιοκτήτη. Τί θα γινότανε όμως αν οι οπαδοί των παραπάνω ομάδων θέλανε να κανουν κουμάντο αυτοί και όχι οι μεγαλοεπενδυτές; Θα τρέχανε όλοι και δε θα φτάνανε.

Δυστυχώς είμαστε μόνοι μας σ’αυτήν την προσπάθεια προς το παρόν. Πρέπει να αντέξουμε, να στηρίξουμε την ομάδα μας με τα όποια λάθη της, κι έχουμε την πεποίθηση πως και στις άλλες ομάδες θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για να διωχτούν μια για πάντα οι μεγαλοεπενδυτές από το ποδόσφαιρο όπου οι οπαδοί θα ελέγχουν την μοίρα των ομάδων τους και κανείς άλλος. Η ανάταση του ελληνικού ποδοσφαίρου περνά υποχρεωτικά μέσα από αυτό.

Υ.Γ.1 Απαντώντας σε έναν φίλο για το ενδεχόμενο του να έρθει ξανά μεγαλοεπενδυτής στον Άρη παρέθεσα τα εξής:

«Μεγαλοεπενδυτής θα πει άνθωπος με πολλά λεφτά τα οποία ως γνωστόν δεν βγήκαν με δουλειά και ιδρώτα αλλά με την εκμετάλλευση των εργαζομένων. Ένας τέτοιος άνθωπος αναλαμβάνοντας όχι μόνο τον Άρη αλλά οποιαδήποτε ποδοσφαιρική ομάδα την αντιμετωπίζει ως εταιρία ΤΟΥ από την οποία θέλει να βγάλει κέρδη. Κέρδη που θα έβγαζε ακόμα και διαλύοντας την ομάδα χωρίς να του καίγεται καρφί. Έχουμε τα παραδείγματα του πρόσφατου παρελθόντος. Εγώ δεν μπορώ να είμαι οπαδός εταιρίας κανενός. Οι άνθρωποι που επιθυμείς να αναλάβουν τον Άρη υπάρχουν μόνο στη σφαίρα της φαντασίας και όχι στην πραγματικότητα.»

Υ.Γ.2 Ένα πολύ καλό βιβλίο με θέμα το ποδόσφαιρο είναι το εξής:

https://aristhessalonikis.wordpress.com/2008/05/22/bojiopoulos/

Read Full Post »

ΑΡΗΣ 2008-09

ΑΡΗΣ 2008-09

πεσμένο ηθικό …

Φτάσαμε, λοιπόν, στην 5η αγωνιστική και δεν τολμάμε να κάνουμε απολογισμό. Εκτός UEFA άδοξα, μια σειρά από ήττες και κακές εμφανίσεις στην superleague…Ο Άρης αυτήν την στιγμή βρίσκεται στην 12η θέση και δεν υπάρχει κάτι να μας κάνει να αισιοδοξούμε για την συνέχεια εκτός από το να λέμε ευχολόγια και να εκφράζουμε την πεποίθησή μας ότι η κατάσταση θα αναστραφεί απλά επειδή έτσι θα θέλαμε. Όπως όλα τα πράγματα που συμβαίνουν στον κόσμο έχουν τα αίτιά τους και τα αίτια τα αποτελέσματά τους έτσι και τώρα η κατάσταση αυτή έχει συγκεκριμένα αίτια και καλό θα ήταν όλοι μας να τα προσέξουμε, να τα εκτιμήσουμε, να τα αναλύσουμε για να μην παραπέουμε και συναισθηματικά ορμώμενοι να λέμε ότι νά’ναι.

Πολύ νωρίς μέσα από αυτό το blog εκφράσαμε την άποψη ότι ο Κίκε Ερνάντεθ δεν είναι ο προπονητής που μπορεί να οδηγήσει τον Άρη σε επιτυχίες και σε πορεία πρωταθλητή. Η άποψή μας έχει αναφερθεί σε πάρα πολλά άρθρα. Ενδεικτικά παραθέτουμε τα εξής:

https://aristhessalonikis.wordpress.com/2008/09/25/paokaris/

https://aristhessalonikis.wordpress.com/2008/09/22/arispao12/

https://aristhessalonikis.wordpress.com/2008/09/15/ergotelisaris30/

ο Κίκε Ερνάντεθ.

ο Κίκε Ερνάντεθ.

Μια ιστορική αναδρομή…

Η άποψη αυτή για τον Ερνάντεθ δεν πηγάζει από έναν συναισθηματισμό που μας υπαγορεύει να ζητήσουμε την απομάκρυνσή του γιατί απλά χάνουμε ή γιατί δε μας φαίνεται συμπαθητικός. Ακόμα και την χρονιά που ήρθε για να αντικαταστήσει τον Όγιος έδειξε στοιχεία προπονητή χωρίς προσανατολισμό, προσωπικότητα και αποφασιστηκότητα. Εκείνη η χρονιά όμως είναι που τον έχει σώσειως τώρα. Πολύ μιλήσανε για τον πολυνίκη προπονητή. Πρέπει όμως να θυμιθούμε κάποια πράγματα και να αποδώσουμε «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι». Δηλαδή, η ομάδα εκείνης της χρονιάς ήταν η ομάδα του Γκιγιέρμο Όγιος. Μια ολοκαίνουργια ομάδα που μετά από μία αξιόλογη προετοιμασία παρουσίασε ένα επιθετικό ποδόσφαιρο μοναδικό για τα ελληνικά δεδομένα. Τα αποτελέσματα δεν έρχονταν όμως και ο Όγιος αποτέλεσε παρελθόν για τον Άρη στις αρχές του δεύτερου γύρου. Κανένας όμως οπαδός του Άρη κρίνοντας με αυτό που έβλεπε δεν έλεγε ότι ο Όγιος έπρεπε να φύγει. Πιστεύαμε ότι αυτό το σύνολο θα δέσει και θα αποδώσει. Έτσι, λοιπόν, έφυγε ο Όγιος και ήρθε ο Κίκε Ερνάντεθ. Ένας προπονητής της σεγκούντα ντιβιζιόν στην Ισπανία, με χαρακτηριστικό στο βιογραφικό του ότι ποτέ του δεν κάθησε στον πάγκο μίας ομάδας πάνω από ένα χρόνο. Ερχόμενος προσπάθησε να αφήσει το στίγμα του. Η ομάδα άρχισε να δοκιμάζει το 3-6-1 ως σύστημα πηγαίνοντας στη Νέα Σμύρνη με τον πανιώνιο και στην τούμπα με τον παοκ παίζοντας σ’αυτά τα δύο παιχνίδια κακό ποδόσφαιρο. Μια ομάδα που έμαθε να είναι επιθετική, με παίκτες ποιοτικούς καλούνταν να παίξει παθητικά χωρίς δημιουργικότητα στο παιχνίδι της. Το αποτέλεσμα ήταν η ήττα στην τούμπα με το προσφιλές για τον Κίκε Ερνάντεθ 1-0 και ισοπαλία με τον πανιώνιο αποδίδοντας και στα δύο παιχνίδια κακό ποδόσφαιρο. Βέβαια, στο παιχνίδι της Νέας Σμύρνης υπάρχει η δικαιολογία ότι παίζαμε με 10 παίκτες από το 60′. Μέχρι το 60′ όμως ήμασταν επίσης απαράδεκτοι. Η ομάδα είχε καταξιωθεί στην συνείδηση όλων των ποδοσφαιρόφιλων της Ελλάδας ως ομάδα που έπαιζε το καλύτερο ποδόσφαιρο και ήταν πολλοί αυτοί που κάθονταν να δουν τον Άρη μόνο και μόνο για να δουν μπάλα. Κινδύνευε, λοιπόν, να χαθεί αυτό το προνόμιο και μετά τις δηλώσεις του Σκόρδα ο Κίκε επανέφερε την ομάδα στο στυλ του Όγιος. Δηλαδή, προσπάθησε να συντηρήσει την ήδη υπάρχουσα κατάσταση που δημιουργήθηκε από τον προκάτοχό του. Σιγά-σιγά ήρθαν και τα αποτελέσματα. Ήταν ζήτημα χρόνου άλλωστε για εκείνη την καλοδουλεμένη ομάδα που χάρη στην προετοιμασία της δεν είχε ούτε τραυματισμούς. Ο πολυνίκης, λοιπόν, Κίκε Ερνάντεθ απλά καρπώθηκε τις δάφνες κάποιου άλλου εκείνη την περίοδο. Το ότι η διοίκηση τον απομάκρυνε στο τέλος εκείνης της χρονιάς ήταν μια σοφή κίνηση που έδειξε πως είχαν αντιληφθεί τις αδυναμίες αυτές του Κίκε Ερνάντεθ. Ενός ανθρώπου που απλά θα έκανε το χατήρι οποιουδήποτε για να μείνει στον Άρη. Ωστόσο, αψυχολόγητα και αδικαιολόγητα η ίδια διοίκηση τον έφερε μετά από ένα χρόνο ξανά στην ομάδα μας…

ο Μάριο Ρεγκ�ιρο.

ο Μάριο Ρεγκέιρο.

Ξανά στον Άρη…

Μετά από τις επιλογές Ολίβα και Μπάγιεβιτς ο Άρης ξαναέφερε τον Κίκε Ερνάντεθ. Κινήσεις που συνολικά δείχνουν πως η διοίκηση δεν αντιλαμβάνεται ακόμα ότι το Α και το Ω μιας ομάδας που θέλει να κάνει πρωταθλητισμό είναι ο καλός προπονητής. Προφανώς δεν θεωρείται το πρώτο και κύριο η απόκτηση ενός καλού προπονητή. Αυτό φαίνεται να είναι άποψη που υπάρχει μέσα στη διοίκηση του Άρη. Λανθασμένη κατά την άποψή μας. Παρ’όλο που η ομάδα προχώρησε σε πολύ καλές μεταγραφές, με ξεχωριστό παράδειγμα του Μάριο Ρεγκέιρο, φαίνεται πως δεν μπορεί να αποδώσει αυτό που θα μπορούσε. Αν δεν γνωρίζαμε τους Κόκε και Γκαρσία θα λέγαμε όλοι «τί παλτά είναι αυτά που μας φέρανε» αν ήταν η πρώτη τους χρονιά στον Άρη. Και οι δύο όμως έχουν κριθεί με την φανέλα του Άρη. Άποψή μας είναι πως το ίδιο ισχύει και για τους καινούργιους παίκτες που τώρα όλοι κρίνονται αυστηρά. Το ζήτημα είναι απλό. Αυτή η ομάδα χρειάζεται έναν σοβαρό προπονητή που να παίρνει το 100% από τους παίκτες του που θα καταλαβαίνει γρήγορα τί πρέπει να κάνει και φυσικά θα προσαρμόζει αποτελεσματικά την ομάδα ανάλογα με τον αντίπαλο. Αυτά τα πράγματα είναι αδύνατο να συμβούν με τον Κίκε Ερνάντεθ. Όποιος ελπίζει ακόμα σ’αυτόν μάλλον θα απογοητευτεί. Η διοίκηση του Άρη παρ’όλες τις αδυναμίες και λάθη διοικεί σωστά την ομάδα έχοντας θέσει προπολλού τις βάσεις της εξυγείανσης. Το ζήτημα όμως είναι ότι δε μπορεί να διαχειριστεί τεχνικά θέματα. Όπως την επιλογή προπονητή (και δεν κρίνουμε μόνο από την επιλογή του Κίκε Ερνάντεθ) και την επιλογή πολλές φορές παικτών. Η διοίκηση στην προσπάθεια να υπερασπιστεί περισσότερο την επιλογή της και λιγότερο τον Κίκε Ερνάντεθ δηλώνει την στήριξή της σ’αυτόν. Πράγμα που είναι λάθος. Και τα λάθη δεν διορθώνονται με λάθη. Ο Κίκε Ερνάντεθ πρέπει να απομακρυνθεί από τον Άρη. Γνωρίζουμε ότι τα λάθη γίνανε ανιδιοτελώς και χωρίς κακή πρόθεση. Τα τεχνικά ζητήματα όμως είναι αρμοδιότητα ενός τεχνικού διευθυντή που η ομάδα πρέπει να προσλάβει.

Η ομάδα μας έχει ανάγκη στήριξης όσο ποτέ. Αύριο πρέπει να δώσουμε όλοι μας ένα βροντερό παρόν. Να στείλουμε το μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση πως είμαστε εδώ και στηρίζουμε την ομάδα μας. Νίκη με τον ηρακλή!

Read Full Post »

1-0

παοκ-Άρης:1-0

Τώρα που ηρεμήσαμε λίγο μπορούμε να πούμε δυο λόγια γι’αυτό το παιχνίδι χωρίς να κάνουμε υπερβολές και χωρίς να πούμε πράγματα που θα μπορούσαμε να μετανιώσουμε.

Αρένα η τούμπα – Σκληρό παιχνίδι

Για ακόμη μία φορά, όπως και πέρυσι, ο ποδοσφαιρικός αγώνας στην τούμπα ανάμεσα στον Άρη και τον παοκ κινήθηκε στα όρια άλλων αθλημάτων. Βέβαια, το περσινό δεν έχει προηγούμενο αλλά και φέτος είδαμε ανάλογα πράγματα. Αυτό που έμεινε, όμως, για τα διάφορα ΜΜΕ είναι το σκληρό μαρκάρισμα του Βιτόλο πάνω στον Βιεϊρίνια το οποίο σήκωνε και κόκκινη κάρτα.   Παρ’όλ’αυτά, ο παοκ ήταν αυτός που για ακόμα μια φορά μετέτρεψε σε αρένα το γήπεδο της τούμπας με την ανοχή του διαιτητή. Νωρίς-νωρίς ο Πάμπλο Γκαρσία έπεσε πάνω στον Νάτσο Γκαρσία με κίνηση «καράτε» χωρίς να έχει στόχο τη μπάλα. Ο Ίβιτς δύο φορές θα μπορούσε να τιμωρηθεί με κάρτα για σκληρό παιχνίδι (η μία πάνω στον Κέλεμεν) και ο Σνάουτσνερ κλάδεψε βίαια τον Κόκε σε μια στιγμή που ο Άρης έφευγε στην αντεπίθεση κλπ. Εκτός από την φάση με τον Βιτόλο οι γηπεδούχοι δεν μπορούν να επικαλεστούν καμιά άλλη φάση. Οι παίκτες του Άρη αναγκάστηκαν να ακολουθήσουν το στυλ παιχνιδιού των αντιπάλων τους για να ανταπεξέλθουν. Προφανώς είναι γραμμή των ανθρώπων του παοκ πως με τον Άρη στην τούμπα δε θα παίζουνε ποδόσφαιρο.

Ρίψεις μπουκαλιών στο κόρνερ

Για άλλη μία φορά οι οπαδοί του παοκ συμπεριφερόμενοι ως κανίβαλοι πετούσαν αντικείμενα στον αγωνιστικό χώρο, μάλιστα και γυάλινα μπουκάλια όπου ένα από αυτά τραυμάτισε τον βοηθό. Αναμένουμε «με αγωνία» να ακούσουμε ποιά θα είναι η ποινή που θα επιβληθεί στον παοκ. Να θυμίσουμε πως ο Άρης είχε τιμωρηθεί με 1 αγωνιστική σε φιλικό παιχνίδι με τη Λάρισα λόγω υβριστικών συνθημάτων, όταν ήδη είχε τιμωρία 9 αγωνιστικών με αποτέλεσμα την προσαύξηση σε 10 αγωνιστικές. Είμαστε περίεργοι να δούμε πώς θα τιμωρηθεί αυτή η συμπεριφορά ζούγκλας από την πλευρά των οπαδών του παοκ.

διαμαρτυρίες

διαμαρτυρίες...

Η ανοχή της διαιτησίας

Το ζήτημα όμως δεν είναι τί παιχνίδι έχουν αποφασίσει να ακολουθήσουν οι άνθρωποι του παοκ εναντίον του Άρη αλλά το πώς η ελληνική διαιτησία ανέχεται τέτοιες συμπεριφορές. Η τούμπα από πέρυσι ακόμα μετατρέπεται σιγά-σιγά σε αρένα με την ανοχή της διαιτησίας όπου οι μεν παίκτες του παοκ χτυπούν ανενόχλητοι τους αντιπάλους τους από τη μία και οι οπαδοί του μπορούν να φέρονται όπως θέλουν ατιμώρητα. Τέτοια φαινόμενα και σε τέτοια έκταση έχουμε δε μόνο στο γήπεδο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» και γενικά τόσο ευνοϊκή μεταχείριση έχει κι ο ολυμπιακός.

Το γκολ του παοκ ξεκίνησε από ένα ανύπαρκτο φάουλ του Γκαρσία πάνω στον Ίβιτς. Δεν ήταν όμως η μοναδική φάση. Στην περιοχή του κέντρου ο διαιτητής έδωσε πολλά ανύπαρκτα φάουλ υπέρ του παοκ ενώ αντίθετα δεν καταλόγιζε αυτά που έπρεπε υπέρ του Άρη σε αντίστοιχες περιπτώσεις, φέρνοντας με αυτόν τον τρόπο τον παοκ με στημένα στην περιοχή του Άρη.

Η ραδιοφωνική μετάδοση.

Είδα το ματς, όπως όλοι μας, από την τηλεόραση αλλά είχα τον ήχο κλειστό και άκουγα ράδιο metropolis. Ήθελα να δω τί είδους μετάδοση θα έκαναν τα «τσακάλια». Η ραδιοφωνική κάλυψη ήταν προκλητική με το παραπάνω. Αν έπαιζε μια ομάδα της Σιγκαπούρης με μια ελληνική ομάδα οι «δημοσιογράφοι» θα ήταν πιο προσεκτικοί. Ακόμα και η ΝΕΤ με τον Μίχο όταν παίζει ο ολυμπιακός είναι πιο προσεκτική. Από ότι φαίνεται το ράδιο metropolis αποφάσισε πως οι «καλοί πελάτες» είναι οι οπαδοί του παοκ και άρα ο παοκ είναι η ομάδα που πρέπει να αβαντάρεται. Αν δε είχα τηλεοπτική εικόνα θα νόμιζα ότι ο παοκ είναι καταιγιστικός και ότι παίζει μονότερμα τον ανύμπορο Άρη ο οποίος αμύνεται απέναντι στους καλλιτέχνες της μπάλας του παοκ με σκληρό και αντιαθλητικό παιχνίδι. Δε μπορείτε να φανταστείτε την στεναχώρια τους όταν ο παοκ έχασε τις τρεις ευκαιρίες του και το πως πανηγυρίστηκε το γκολ τους τελικά. Οι υποκριτές του metropolis που πουλάνε αντικειμενικότητα  γλείφουν ασταμάτητα την ομάδα του παοκ και τον καίσαρα Ζαγοράκη. Συγκεκριμένα για τα μπουκάλια που πέταξαν οι κανίβαλοι της τούμπας ο Πετρουλάκης είπε πως για τους «λίγους ανεγκέφαλους» που έκαναν αυτήν την πράξη ο Θοδωρής Ζαγοράκης έφυγε εκνευρισμένος από το γήπεδο. Να θυμίσουμε στους καλοθελητές του metropolis πως τα μπουκάλια πετάχτηκαν στην αρχή του αγώνα ενώ ο Ζαγοράκης έφυγε από το γήπεδο 5′ πριν τη λήξη του αγώνα. Να πάει να τις πει αλλού τις μπούρδες του ο Πετρουλάκης για τον ευαίσθητο Ζαγοράκη. Να πούμε επίσης πως οι δημοσιογραφικοί βόθροι αυτού του τόπου μίλησαν για 26.500 εισιτήρια περίπου. Μάλιστα. Τα διαρκείας του παοκ μας είπαν ότι είναι 20.000 και ότι για το συγκεκριμένο παιχνίδι εκδώθηκαν 9.500 τα οποία πουλήθηκαν όλα. Εχθές μίλησαν για 26.500. εισιτήρια. Προσέξτε: εισιτήρια. Τελικά πόσα άτομα χωράει αυτή η τούμπα; 50.000; Τίποτα. Απλά η προπαγάνδα έχει φτάσει στα όρια της τρέλλας για κάποιους. Αυτό που έχουμε να προτείνουμε εμείς στους οπαδούς του Άρη είναι: ΚΑΝΕΙΣ ΜΑΣ ΝΑ ΜΗΝ ΑΚΟΥΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΤΑΠΤΙΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ.

Στο αγωνιστικό μέρος.

Σε ένα ντέρμπι γνωρίζεις εκ των προτέρων πως είτε θα χάσεις, είτε θα κερδίσεις, είτε το παιχνίδι θα λήξει ισόπαλο. Αυτό που ενδιαφέρει, όμως, τους φιλάθλους πέρα από την διαιτησία είναι η αγωνιστική εικόνα της ομάδας. Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Για ακόμα μία φορά η εικόνα της ομάδας δεν ήταν καλή γεγονός που ξεκινάει πρώτα και κύρια από το κακό στήσιμο της ομάδας, τους στόχους που καθόρισε η ομάδα πριν το παιχνίδι και τον τρόπο αντίδρασής της μετά το τέρμα που δεχθήκαμε. Αν μπούμε στη λογική να ρίξουμε όλες τις ευθύνες για το αποτέλεσμα στην διαιτησία πρώτα απ’όλα κάνουμε λάθος και δεύτερον αποπροσανατολιζόμαστε από το να δούμε ποια είναι τα βαθύτερα αίτια της ήττας. Ας κάνουμε μια προσπάθεια να αναλύσουμε αυτά που είδαμε:

Ο Άρης ξεκίνησε το παιχνίδι με 4-3-2-1 με 3 αμυντικά χαφ, με τον Ντελόρτε μόνο του στην κορυφή, τον Κόκε αριστερά και μακριά από την επίθεση και τον Ρομπέρζ στη θέση του αριστερού μπακ με σκοπό να χτυπήσει τον παοκ στην αντεπίθεση. Μάλιστα:

1) Όταν έχεις σκοπό να παίξεις με αντεπιθέσεις δεν βάζεις στην κορυφή βαρύ και ψηλό παίκτη.

2) Ο Ρομπέρζ επαναλαμβάνουμε για ακόμα μία φορά δεν είναι αριστερό μπακ.

3) Ο Κόκε είναι επιθετικός και όχι χαφ.

4) Η χρήση των τριών αμυντικών χαφ είναι ιδιαίτερα παθητικός τρόπος αντιμετώπισης του κάθε παιχνιδιού και αυτό που δείχνει είναι πως ο στόχος της ομάδας δεν είναι η νίκη αλλά το Χ.

Λοιπόν, αν θες να παίξεις περιμένοντας τον αντίπαλο με αντεπιθέσεις ή θα παίξεις (επιτέλους) 4-4-2 με τον Κόκε δίπλα σε ένα μεγαλόσωμο σέντερ-φορ ή  αν θες έναν στην κορυφή αυτός θα είναι κάποιος επιθετικός με ταχύτητα. Δηλαδή, ή ο Κόκε ή ο Βλόνταρτσικ ή ο Παπάζογλου. Όχι όμως ο Ντελόρτε που είναι παίκτης του 4-4-2. Στο κέντρο, τα δύο αμυντικά χαφ είναι αρκετά. Από εκεί και πέρα με τρία αμυντικά χαφ πας για το Χ και όχι για τη νίκη. Έπρεπε να υπάρχει επιτελικός μέσος που θα έβγαζε την ομάδα οργανωμένα μπροστά. Στην άμυνα καλός ο Ρομπέρζ, με πάθος και δύναμη αλλά είναι σέντερ-μπακ το παιδί και όχι ακραίο μπακ. Τα ακραία μπακ πρέπει να έχουν και επιθετικές αρετές. Πρέπει να έχουν την ικανότητα να κάνουν επελάσεις από τις πτέρυγες και να βοηθούν στην ανάπτυξη της ομάδας. Ο φουκαράς ο Ρομπέρζ στην θέση που έπαιξε έκανε πολλά σε σύγκριση μ’αυτά που μπορούσε.

το γκολ μετά την καραμπόλα και το ανύπαρκτο φάουλ.

το γκολ μετά την καραμπόλα και το ανύπαρκτο φάουλ.

Ωστόσο, ο Άρης μπήκε δυνατά και είχε τον έλεγχο του αγώνα. Στο δεύτερο ημίχρονο όμως ο έλεγχος πέρασε στην ομάδα του παοκ και ο Άρης ήταν ανύπαρκτος επιθετικά. Το σύστημα της ομάδας ήταν προβληματικό και ήθελε άμεσα διόρθωση. Παρ’όλ’αυτά, ενώ άλλες φορές ο προπονητής του Άρη μέχρι το 60′ τελείωνε όλες της αλλαγές της ομάδας αυτή την φορά καθότανε άπραγος χωρίς να προσπαθήσει να αλλάξει κάτι. Ενώ ήταν φανερό πως ο Κόκε μακριά από την αντίπαλη περιοχή είναι ακίνδυνος, ο Ντελόρτε πολύ μόνος μπροστά τίποτα δεν έγινε αντιληπτό από τον Κίκε Ερνάντεθ. Στη συνέχεια δεχτήκαμε το γκολ από ένα φάουλ έμπνευση του Πολατιάν και στη συνέχεια είδαμε τα τρελλά που βλέπουμε σε κάθε ματς: Τον Φελίππε μέσα (ακίνδυνος ακόμα και για ομάδες Γ’ εθνικής) κλπ. Παρ’όλο που έμεναν περίπου 25′ για την λήξη του αγώνα η ομάδα μας δεν πίεσε αποτελεσματικά και τελικά ο παοκ με τακτική κράτησε το 1-0. Είναι απογοητευτικό και δεν αντέχουμε άλλο να βλέπουμε ανίκανους προπονητές στο τιμόνι της ομάδας μας. Θα κλείσουμε όμως εδώ το θέμα για την ώρα. Την καφτή πατάτα που ακούει στο όνομα Κίκε Ερνάντεθ θα την ξαναπιάσουμε μέσα στις επόμενες μέρες της εβδομάδας. Ως τότε: VAMOS ARIS! SEMPER FIDELIS!

Read Full Post »

Με αφορμή την συνέντευξη τύπου του Λάμπρου Σκόρδα (22/5/2008 )

Πηγές:

http://www.sportdog.gr/new/article.aspx?id=65503

http://www.sport24.gr/html/ent/185/ent.235185.asp

Με αφορμή την συνέντευξη, έχουμε να επισημάνουμε τα εξής:

ΠΡΩΤΟΝ: Σε αυτή τη συνέντευξη, ο Λάμπρος Σκόρδας υπερασπίστηκε την αξιοπρέπεια του ΑΡΗ αλλά και όλων των φιλάθλων (ακόμη και αυτών του ΠΑΟ και της ΑΕΚ) και όποιος δεν το κατάλαβε ή δεν θέλει να το παραδεχτεί, είναι είτε άσχετος, είτε κακόβουλος είτε το’ χει ακατοίκητο (το κεφαλάκι του)..

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Μικρή σημασία είχε αν ο Μπάγιεβιτς θα έκανε το ένα ή το άλλο. Αντιθέτως, πολύ μεγάλη σημασία έχει ότι στην Ελλάδα, για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια, ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος δομημένος σε λαϊκή βάση με επικεφαλής τον ΕΚΛΕΓΜΕΝΟ πρόεδρο του, ορθώνει το ανάστημά του ενάντια στην παρασιτική τάξη των μεγαλολεφτάδων που ρημάζουν το ποδόσφαιρο και τον τόπο όλο γενικότερα.

ΤΡΙΤΟΝ: Ο Λάμπρος Σκόρδας είναι ένας μαχητικός φίλαθλος, με σταθερές αρχές, όμως ορισμένες φορές δίνει την εντύπωση του ρομαντικού. Δεν λέω ότι είναι ρομαντισμός να πηγαίνεις κόντρα στην εμπορευματοποίηση του ποδοσφαίρου. Ίσα-Ίσα μάλιστα, αν όλοι εμείς οι πραγματικοί φίλαθλοι όλων των ομάδων, σταδιακά ενώσουμε την φωνή και τη δράση μας, απαιτώντας το ποδόσφαιρο που μας αξίζει, θα στέλναμε μονομίας στον αγύριστο όλην αυτήν την συμμορία των νταβατζήδων. Ο ρομαντισμός βρίσκεται στο να πιστεύει κανείς ότι η FIFA και η UEFA θα βάλει τάξη και θα «μαλώσει» τους Τσιφλικάδες του ΠΟΚ. Κι αυτό απλά διότι η FIFA και η UEFA έχουν από καιρό εξειδικεύσει και προωθήσει αυτό ακριβώς το «νέο μοντέλο» του εμπορευματοποιημένου ποδοσφαίρου και οι όποιοι υποτυπώδεις κανόνες υπάρχουν, εύκολα αναιρούνται από άλλους κανόνες ή από διάφορα υπάρχοντα παραθυράκια.

ΤΕΤΑΡΤΟΝ: Είναι ουτοπία η άποψη που λέει ότι μπορεί να υπάρχει καλώς εννοούμενος ανταγωνισμός στην «ελεύθερη αγορά». Τα μεγάλοι επιχειρηματίες, βάσει των νόμων της αγοράς, είναι ελεύθεροι να διεισδύουν όπου προσφέρεται κερδοφορία, πολιτική δύναμη και κοινωνική επιρροή. Όλοι οι νόμοι της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (άρα και οι κανονισμοί της FIFA και της UEFA) έχουν ως πρώτο τους μέλημα την ελευθερία αυτή. Επομένως, ελεύθερη αγορά και «ηθικοί» κανόνες (δυστυχώς) είναι πράγματα ασυμβίβαστα.

και ΠΕΜΠΤΟΝ: Στο θέμα Μπάγιεβιτς: Σωστά ο Λάμπρος Σκόρδας ανέδειξε και κατείγγειλε την προκλητική συμπεριφορά του Τσιφλικά Βαρδινογιάννη καθώς και τον ρόλο των ελεγχόμενων από το ΠΟΚ ΜΜΕ. Σωστά έκανε και πρόβαλε την δική μας αντίληψη για το ποδοσφαιρο. Μπορούσε όμως να αποφύγει τις φραστικές υπερβολές (100 εκ. Ευρώ) και, χωρίς να υπαναχωρήσει ούτε σπιθαμή από τις θέσεις μας, θα μπορούσε να διαπραγματευτεί (εφόσον ο Βαρδινογιάννης σταματούσε τις απευθείας επαφές και επικοινωνούσε με τον ίδιο) την μετακίνηση του Μπάγιεβιτς αντί ενός σεβαστού ποσού (2 εκατομύρια ας πούμε). Το λέω αυτό γιατί ο Μπάγεβιτς δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται όπως ο Κόκε, ο Γκαρσία ή ο Παπαδόπουλος οι οποίοι είναι τεράστιας αξίας και δυσεύρετοι παίκτες, σε αντίθεση με τον Μπάγιεβιτς, ο οποίος δεν είναι σίγουρα ο προπονητής-φαινόμενο. Με τα χρήματα αυτά, αν τελικά συμφωνούσε ο Βαρδινογιάννης θα μπορούσε να έρθει στον ΑΡΗ προπονητής επιπέδου Τσάμπιονς Λήγκ.

Read Full Post »

Βιβλίο: «Ποδόσφαιρο 1914-2000, Η Ιστορία του ΑΡΗ, τόμος 1» του Κωνσταντίνου Ίντου

Η Βίβλος του ΑΡΗ..

Πρόκειται για μια πολυσέλιδη, έγχρωμη και υπερπολυτελή έκδοση που αριθμεί 248 σελίδες εκ των οποίων οι 112 τετράχρωμες και οι 136 δίχρωμες.

Στο πλούσιο φωτογραφικό υλικό των 540 εικόνων, που είναι πραγματικό ντοκουμέντο, υπάρχουν:
– 357 ομαδικές φωτό, με 11άδες, 16άδες, 22άδες
– 147 ατομικές φωτό, προέδρων, προπονητών, ποδοσφαιριστών
– 17 φωτό με λαό, ενσωματωμένες στο κείμενο για το ιστορικό ίδρυσης του SUPER 3
– 19 φώτο διάφορες.

Μια και το βιβλίο καταπιάνεται με τον 20ο αιώνα, από το 1914, μέχρι το 2000 ο κίτρινος Θεός του πολέμου έδωσε 2036 επίσημες αναμετρήσεις, σε όλες τις διοργανώσεις.

Καταγράφονται τα αποτελέσματα στους εξής θεσμούς:
– Τα 253 ματς στο Πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης
– Τα 33 ματς στο πρωτάθλημα Βορείου Ομίλου
– Τα 117 ματς στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα
– Τα 648 ματς στην ερασιτεχνική Α’ Εθνική
– Τα 659 ματς στην επαγγελματική Α’ Εθνική
– Τα 34 ματς στο Πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής
– Τα 3 ματς στο θεσμό του Λιγκ Καπ
– Τα 36 ματς της Ευρώπης
– Τα 253 ματς στο Κύπελλο Ελλάδας.

Παρουσιάζονται με αλφαβητική σειρά οι 502 ποδοσφαιριστές των επίσημων αγώνων και οι 148 των φιλικών συναντήσεων.

Ο τόμος είναι καθαρά ποδοσφαιρικός και πωλείται από την μπουτίκ του SUPER-3, απέναντι από το γήπεδο Χαριλάου, στην τιμή των 25 ευρώ.

Πηγή: http://www.super3.gr/main.asp

Read Full Post »

Μελετήσαμε τα κείμενα της «Λέσχης Φίλων του ΑΡΗ» (Καταστατικό, Αρχές ίδρυσης και λειτουργίας) που βρίσκονται αναρτημένα στην επίσημη ιστοσελίδα της ΠΑΕ. Πρόκειται για κείμενα που ανοίγουν μια νέα σελίδα στα ποδοσφαιρικά πράγματα της χώρας μας, αφού μέσα στις δύσκολες συνθήκες της παντοδυναμίας (οικονομικής και πολιτικής) των μεγαλοεπιχειρηματιών που αλωνίζουν, προτείνει το αυτονόητο: να πάρουν οι φίλαθλοι του ΑΡΗ τις τύχες της ομάδας τους στα χέρια τους. Ωστόσο έχουμε να κάνουμε τις εξής επισημάνσεις:

1. Στο καταστατικό και στην παρουσίαση των αρχών της ίδρυσης και λειτουργίας της «Λέσχης φίλων» στην επίσημη ιστοσελίδα, φαίνεται να υπάρχουν κάποιες αντιφάσεις, οι οποίες προκαλούν σύγχυση και ενδεχομένως αφήνουν παραθυράκια για την είσοδο – μέσα σε κάποια «συγκυρία» – κάποιου «καλοπροαίρετου» επενδυτή.

Από τη μία, στα επίσημα κείμενα της «Λέσχης φίλων» αναγνωρίζεται ότι «….κανένας «επενδυτής» δεν πρόκειται να μην έχει την λογική απαίτηση να κερδίσει χρήματα…» και ότι «…οι απαιτήσεις του σύγχρονου ποδοσφαίρου ποτέ δεν ικανοποιήθηκαν από τους μεγαλοϊδιοκτήτες των ομάδων, ιδίως στην Ελλάδα, καθώς έρχονταν σε άμεση σύγκρουση με τα δικά τους (σ.σ. των φιλάθλων) συμφέροντα…».

Από την άλλη, δεν αποκλείεται ότι η «Λέσχη» θα μπορούσε να αποδεχθεί «…την χρηματοδότηση των επιχειρηματικών σχεδίων από κάποιον «επενδυτή» ο οποίος θα έδιδε μεγαλύτερη ώθηση στην εκπλήρωση των φιλοδοξιών των φιλάθλων…».

Επίσης υπάρχουν οι εξής θέσεις:

· «Η επιχειρηματική δραστηριότητα δεν πρέπει να έρχεται σε σύγκρουση με τις κοινωνικές και συλλογικές φίλαθλες απαιτήσεις ενώ ταυτόχρονα αρχές όπως του «ενεργού (φιλάθλου) καταναλωτή», έχουν μεγάλη εφαρμογή στο ποδόσφαιρο, όπως σε κάθε άλλη γρήγορα αναπτυσσόμενη σύγχρονη βιομηχανία

· «…το στρεβλά αναπτυγμένο οικονομικό και επιχειρηματικό περιβάλλον (….) δεν εξασφαλίζει ίσους όρους ανταγωνισμού ,αλλά απλώς προστατεύει, με θεμιτά αλλά και συχνά αθέμιτα μέσα, τα συμφέροντα των οικονομικά ισχυρότερων…»

· «…Ταυτόχρονα (η Λέσχη) δεν απαγορεύει σε κανένα επιχειρηματικό σχήμα να επενδύσει στην ομάδα αναλαμβάνοντας το management αλλά με όρους και στόχους που θέτουν οι ίδιοι οι φίλαθλοι..»

Όμως η επιχειρηματική δραστηριότητα, δηλαδή η δραστηριότητα των επιχειρηματιών στο χώρο του ποδοσφαίρου, δεν μπορεί παρά να έρχεται σε σύγκρουση με τα συμφέροντα των φιλάθλων και της κοινωνίας γενικότερα, αφού η λειτουργία του ποδοσφαίρου στη λογική της «ομάδας-επιχείρησης» σημαίνει επικράτηση των ανελέητων «νόμων της αγοράς» που σημαίνει ανταγωνισμούς χωρίς όρια, συγκέντρωση ισχύος σε λίγους, επικράτηση του «ισχυρού» και εντέλει, ποδόσφαιρο της «παράγκας», των «σικέ» παιχνιδιών των «απρόσεκτων» διαιτητών, του τηλεοπτικού χρηματιστηρίου και του «πάμε στοίχημα».

Ακόμη, οι διάφορες εκφράσεις που συναντάμε, όπως «αξία του προϊόντος», «ποδόσφαιρο-σύγχρονη βιομηχανία», «φίλαθλος πελάτης – καταναλωτής», ενδεχόμενα δημιουργούν την εντύπωση ότι υπάρχει εμπιστοσύνη στην «επιχειρηματικότητα» στο χώρο του ποδοσφαίρου, αρκεί να μην πρόκειται για την «κακώς εννοούμενη επιχειρηματικότητα» ή την επιχειρηματικότητα των μεγαλοεπενδυτών.

Η έλλειψη καθαρής ανάλυσης της πραγματικότητας στο ελληνικό ποδόσφαιρο αλλά και καθαρής γραμμής ρήξης με το σάπιο οικοδόμημα της Σούπερ Λίγκας είναι μεγάλης σημασίας. Η αποφυγή λαθεμένων αποφάσεων στο μέλλον και η σιγουριά στις κινήσεις της ομάδας, δεν εξαρτώνται μόνον από τις προθέσεις της διοίκησης – οι οποίες είναι αναμφίβολα καλές – αλλά κυρίως από την ορθή ανάλυση της πραγματικότητας, τις σταθερές θέσεις και τους ξεκάθαρους στόχους.

Τα τελευταία χρόνια, η ακούραστη δουλειά των φιλάθλων του ΑΡΗ με επικεφαλής την διοίκηση έχει φέρει εντυπωσιακά αποτελέσματα, Η συνεχής ενίσχυση της οικονομικής θέσης της ομάδας με τα δικά της μέσα, η απόλυτη και σε γερά θεμέλια εξυγίανση της, η πολύ καλή αγωνιστική της πορεία και οι διαφαινόμενες προοπτικές της, αποτελούν ακράδαντες αποδείξεις ότι δεν είναι καθόλου αναγκαία η ύπαρξη μεγαλομετόχου. Αντίθετα μάλιστα, η παρουσία μεγαλοεπιχειρηματιών στην διοίκηση της ομάδας θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια ξανά στην καταστροφή, όπως συνέβη στο πολύ πρόσφατο παρελθόν.

Κατά την γνώμη μας λοιπόν, θα έπρεπε να υπάρχει μία εκ των προτέρων απόλυτη απόρριψη κάθε περίπτωσης «εισόδου» στα πράγματα της ομάδας του ΑΡΗ οποιουδήποτε επίδοξου επενδυτή, όσο «καλοπροαίρετος» και αν φανεί. Η «Λέσχη φίλων» δεν θα πρέπει να “φοβηθεί” να δηλώσει ξεκάθαρα ότι είναι ενάντια στην εμπορευματοποίηση του ποδοσφαίρου, ενάντια σε κάθε επιχειρηματική δράση στο χώρο του ποδοσφαίρου. Όταν δέχεσαι την επιχειρηματικότητα στο ποδόσφαιρο, είσαι υποχρεωμένος να δεχτείς και την εισβολή των νόμων της αγοράς.

Πιστεύουμε ακόμη, ότι η «Λέσχη φίλων» θα πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες ώστε η αντίληψη αυτή να απλωθεί σιγά-σιγά σε όλη την Ελλάδα και να υιοθετηθεί και από φίλους άλλων ομάδων. Διότι, όπως είναι γνωστό, ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη.

2. Το υψηλό κόστος εγγραφής των 50 και το κόστος της ετήσιας εισφοράς (από 100 €) στη «Λέσχη φίλων» είναι οικονομικά άδικο και απαγορευτικό για αρκετούς χαμηλόμισθους ή υποαπασχολούμενους φίλους του ΑΡΗ που καλούνται ουσιαστικά να καταβάλουν τουλάχιστον 150 € για να εγγραφούν. Δίκαιο θα ήταν η ετήσια εισφορά να οριστεί με βάση το εισόδημα του φιλάθλου.

Για παράδειγμα, η εγγραφή θα μπορούσε να είναι δωρεάν και η ετήσια εισφορά για εισοδήματα έως 30.000 € θα μπορούσε να οριστεί στο 1% του ετήσιου εισοδήματος, για εισοδήματα από 30.000 € έως 50.000 € θα μπορούσε να οριστεί στο 1,5%, για εισοδήματα από 50.000 € έως 100.000 € θα μπορούσε να οριστεί στο 2% και για εισοδήματα από 100.000 € και άνω θα μπορούσε να οριστεί στο 3%.

Έτσι για φίλους του ΑΡΗ με μηνιαίο εισόδημα :

  • 650 € (ετήσιο εισόδημα 7.800 €) η ετήσια εισφορά (μαζί με την εγγραφή) θα ήταν 80 €.
  • 1.000 € (ετήσιο εισόδημα 12.000 €) η ετήσια εισφορά (μαζί με την εγγραφή) θα ήταν 120 €.
  • 1.650 € (ετήσιο εισόδημα 20.000 €) η ετήσια εισφορά (μαζί με την εγγραφή) θα ήταν 200 €.
  • 3.300 € (ετήσιο εισόδημα 40.000 €) η ετήσια εισφορά (μαζί με την εγγραφή) θα ήταν 600 €.
  • 5.800 € (ετήσιο εισόδημα 70.000 €) η ετήσια εισφορά (μαζί με την εγγραφή) θα ήταν 1.400 €. κλπ.

Τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν με αυτόν τρόπο, θα είναι ίσως περισσότερα από ότι με την παρούσα μέθοδο, αφού εκατοντάδες (αν όχι χιλιάδες) οπαδοί της ομάδας, τα βγάζουν δύσκολα οικονομικά και ενώ θέλουν να βοηθήσουν, διστάζουν να εγγραφούν στην «Λέσχη».

3. Πρέπει να σημειώσουμε ότι δεν μπορούμε να κατανοήσουμε ποια αναγκαιότητα εξυπηρετεί η παράγραφος του καταστατικού της «Λέσχης φίλων» που καθορίζει ότι το δικαίωμα του εκλέγεσθαι το έχουν μόνο τα μέλη που πληρώνουν εισφορά 1000 €. Αναμφισβήτητα, η σύνδεση του δικαιώματος του εκλέγεσθαι με το ποσό της ετήσιας εισφοράς δεν είναι δημοκρατικό μέτρο, αφού το δικαίωμα του εκλέγεσθαι αποδίδεται στα μέλη, με βάση την τους οικονομική δυνατότητα. Πιστεύουμε ότι οι διοικητικές ικανότητες και το μεράκι μπορούν να βρεθούν και σε φίλαθλους που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα και δεν μπορούν να καταβάλουν το ποσό των 1000 €.

4. Η συζήτηση για την εκχώρηση μέρους του «management» της ομάδας στον Φερέρ, αποδείχθηκε επικίνδυνη. Σε κάθε περίπτωση, η εμπλοκή του στα θέματα του ΑΡΗ, έστω και την τελευταία στιγμή, αποτράπηκε, αφού ο ίδιος αποκαλύφθηκε ως τυχοδιώκτης και καιροσκόπος. Η περιπέτεια αυτή μπορεί να μην κόστισε (από όσο γνωρίζουμε) οικονομικά στον ΑΡΗ, αλλά οπωσδήποτε αποπροσανατόλισε το έργο της διοίκησης, η οποία εντέλει είχε τα σωστά αντανακλαστικά.

Συνοψίζοντας, πιστεύουμε ότι η «Λέσχη Φίλων» και η παρούσα διοίκηση του ΑΡΗ αξίζουν την υποστήριξη όλων των φιλάθλων, όχι μόνον του ΑΡΗ. Και οι κριτικές επισημάνεις μας έχουν αυτόν ακριβώς τον στόχο. Την ενίσχυση αυτής της προσπάθειας για το καλό του ΑΡΗ και το καλό του ελληνικού ποδοσφαίρου γενικότερα.

Read Full Post »

Older Posts »