Μερικά σκόρπια επίκαιρα σχόλια με αφορμή την «υπόθεση Αβραάμ Παπαδόπουλου»…
Με αφορμή την τροπή που παίρνουν τα πράγματα στην «υπόθεση Αβραάμ Παπαδόπουλου», θέλουμε να επισημάνουμε την ανάγκη να συνειδητοποιήσουν όλοι οι οπαδοί του ΑΡΗ αλλά και οι φίλαθλοι των άλλων ομάδων, ότι η ομάδα μας εδώ και καιρό αποτελεί στόχο. Ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι.
Κόκκινο πανί…
Ο ΑΡΗΣ είναι το κόκκινο πανί για τους μεγαλοεπιχειρηματίες που δεν ανέχονται μια ομάδα να είναι κάτω από τον έλεγχο των οπαδών της και να μην είναι του χεριού τους. Το μοντέλο διοίκησης του ΑΡΗ των τελευταίων χρόνων με τα πολύ καλά αγωνιστικά και οικονομικά αποτελέσματα, μπορεί να κερδίσει με την πάροδο του χρόνου την εμπιστοσύνη των οπαδών και άλλων ομάδων και αποτελεί αγκάθι για την «ευγενή» τάξη των εφοπ-ληστών και καπιτα-ληστών.
Δεν είναι τυχαία ούτε η διαιτητική σφαγή της ομάδας (π.χ. στους εκτός έδρας αγώνες με Ατρόμητο, Λεβαδειακό και ΠΑΟΚ) κατά την περσινή σεζόν, ούτε και η «επιχείρηση πλιάτσικο» που στήθηκε από τον Απρίλη και μετά (κατά κύριο λόγο) από τις ΠΑΕ ΠΑΟ και ΠΑΕ Ολυμπιακός, αλλά ούτε και η ενορχηστρωμένη δράση των κρατικών και ιδιωτικών ΜΜΕ (με ελάχιστες εξαιρέσεις).
Αν κρίνουμε από τις εκατοντάδες συζητήσεις μας σε διάφορα Blog και Forum, η ανένδοτη αντίσταση της Διοίκησης στις προσπάθειες απογύμνωσης της ομάδας του ΑΡΗ από τεχνικούς (Μπάγιεβιτς, Μπουρουτζίκας) και παίκτες (Γκαρσία, Κόκε, Αβραάμ) αλλά και η σθεναρή της στάση στις δημόσιες δηλώσεις της, έφερε την συμπάθεια ουκ ολίγων φιλάθλων άλλων ομάδων. Η «γοητεία» που εκπέμπει αυτή η αξιοπρέπεια της ομάδας μας σήμερα, μπορεί στο μέλλον να γίνει επικίνδυνη για ορισμένους «τσιφλικάδες» του ποδοσφαίρου.
Αβραάμ Παπαδόπουλος..
Ο ΑΡΗΣ είναι μια Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρία που τα καταφέρνει να λειτουργεί ως μη-κερδοσκοπικός οπαδικός φορέας, χωρίς μετόχους και χωρίς προσωπικά οικονομικά (ή όποια άλλα) οφέλη για κανέναν.
Ο Αβραάμ αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται να συγκινείται από την άλλη ποιότητα που πρεσβεύει ο σημερινός ΑΡΗΣ – ποιότητα που έχει να κάνει με την θεμελιώδη διαφορετικότητα στις αρχές λειτουργίας του – και οι νταβατζήδες φαίνεται ότι έχουν βρει πρόσφορο έδαφος αυτή τη στιγμή για τα βρώμικα παιχνίδια τους. Όμως με τη στάση μας ως ομάδα και οπαδοί, θα πρέπει όλοι εμείς να “βοηθήσουμε” τον παίκτη, μήπως και την ύστατη στιγμή καταλάβει την επιπολαιότητα της συμπεριφοράς του. Και να δεχτεί την πολύ γενναία προσφορά που του γίνεται από ένα καθαρά οπαδικό Σύλλογο. που προσπαθεί να ανταποκριθεί (με όρους Ανώνυμης Εταιρίας) στις δικαιολογημένες οικονομικές απαιτήσεις του.
Όχι χολή και μίσος, δεν βοηθά κανέναν αυτή τη στιγμή. Οι βρισιές και οι κατάρες αποτελούν συμπεριφορά αδυνάτου και εμείς δεν είμαστε αδύναμοι.
Η αλήθεια για τις προτάσεις από το εξωτερικό: Έπρεπε να παραχωρηθεί τον Γενάρη; ..
Σε ότι αφορά την άποψη ορισμένων ότι δεν υπάρχουν προτάσεις από το εξωτερικό για τον Αβραάμ και επομένως ότι δήθεν ο ΑΡΗΣ πουλάει φούμαρα, καθώς καιη άποψη ότι η αξία του παίκτη είναι κάτω των 2 εκ., θα καταθέσουμε τις παρακάτω πληροφορίες:
Ο Αβραάμ κοστολογήθηκε πριν 5 μήνες 5 εκατομμύρια Ευρώ από την Ζενίτ και η πρόταση (σωστά) απορρίφθηκε από την ΠΑΕ ΑΡΗΣ, όπως καταγράφεται στο παρακάτω ρωσικό site.
Πηγή: http://www.okolosport.ru/transfers/leagues/ru_rfpl.php?tw_id=31&club_id=6〈=eng
Επίσης, στο forum του επίσημου site της Ζενίτ, υπάρχει η πληροφορία (με ημερομηνία 22 Ιουνίου 2008 ) ότι η Ζενίτ ενδιαφέρεται ακόμη για τον παίκτη μας.
Πηγή: http://www.fc-zenit.ru/pdabook/Discussion.phtml?id=78402
Με βάση τα παραπάνω, αποδεικνύεται ότι υπήρχε και υπάρχει ενδιαφέρον από τουλάχιστον μία Ευρωπαϊκή ομάδα και η τρέχουσα “τιμή” για τον παίκτη είναι πάνω από 5 εκ. ευρώ.
Ορισμένοι οπαδοί της ομάδας κάτω από το βάρος των τελευταίων εξελίξεων, σημειώνουν ότι ήταν λάθος που δεν δόθηκε ο παίκτης στην Ζενίτ τον Γενάρη, όταν η ρωσική ομάδα διέθετε 5 εκ. ευρώ, αφού «με αυτά τα χρήματα η ομάδα θα αγόραζε 5 Αβράμηδες»..
Η Διοίκηση κατά την γνώμη μας έπραξε τον Γενάρη πολύ σωστά, διότι:
1ον Δεν «πουλάμε» παίκτες-κλειδιά,
2ον Είχαμε την προφορική δέσμευση του παίκτη ότι θα συνεχίσει στον ΑΡΗ, και
3ον Δεν είχαμε ακόμη ενδείξεις ότι ο παίκτης θα επηρεαστεί από το παρασκηνιακό παιχνίδι των μεγαλομετόχων του ΠΟΚ.
Σε ότι αφορά την άποψη ότι με 5 εκ. «αγοράζεις» 5 Αβράμηδες διαφωνούμε και πάλι διότι:
1ον Παίκτες σαν τον Αβραάμ κοστίζουν πάνω από 5 εκ. (η Ζενίτ δεν ήταν «τύφλα» όταν πρότεινε το συγκεκριμένο ποσό τον Γενάρη), άρα δεν παίρνεις πάνω από έναν.
2ον Κεντρικός αμυντικός αξίας 5 εκατομμυρίων (25-28 χρονών , διεθνής, ποιοτικός, με τεχνική κλπ) δύσκολα θα έρθει στον φετινό Άρη του UEFA, αφού θα τον διεκδικήσουν 3-4 ακόμη ομάδες και κάποια από αυτές που ενδεχομένως θα παίζει του χρόνου στο Τσάμπιονς Λιγκ, προφανώς θα έχει το πάνω χέρι, και
3ον Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι ο αντικαταστάτης (ή οι αντικαταστάτες) που θα φέρεις θα σου «βγουν», θα προσαρμοστούν, ή δεν θα σου δημιουργήσουν προβλήματα.
Το παρασκήνιο των τελευταίων εβδομάδων: ένα πιθανό σενάριο…
Με βάση τα σημερινά δεδομένα, μπορούμε βάσιμα να υποθέσουμε ότι η κίνηση Σκόρδα να βγει στις εφημερίδες και να ανακοινώσει ότι κάλεσε τον Αβραάμ για νέο συμβόλαιο και η ταυτόχρονη ανακοίνωση του ενδιαφέροντος των δύο εκτός συνόρων ομάδων, αποφασίστηκε από την διοίκηση όταν έφτασαν οι πληροφορίες ότι ο Ολυμπιακός προσέγγισε (παρανόμως) τον παίκτη για να του βάλει λόγια και ιδέες. Φαίνεται δηλαδή ότι, όταν ο Σύλλογος πληροφορήθηκε ότι παίζονται άγρια παιχνίδια, κινητοποιήθηκε η Διοίκηση για να προλάβει τα γεγονότα και να τελειώσει το θέμα. Η ανακοίνωση του (υπαρκτού απ’ ότι φαίνεται) ενδιαφέροντος των ομάδων του εξωτερικού έγινε ώστε να δοθεί ένα μήνυμα στον Ολυμπιακό που ήθελε να τον πάρει για λίγα ψίχουλα αλλά και ένα μήνυμα προς τον παίκτη, ότι αν δεν θελήσει να μείνει στον ΑΡΗ θα πρέπει να το πάρει απόφαση ότι θα παίξει στο εξωτερικό.
Οπωσδήποτε ήταν λάθος η έστω και έμμεση αναφορά του Λάμπρου στην “υπόθεση Χριστοδουλόπουλου”. Η οργή μας για τα «παιχνίδια» των μεγαλοεπιχειρηματιών στην “υπόθεση Παπαδόπουλου”, δεν πρέπει να μας παρασύρει σε συγκρίσεις και αντεγκλήσεις με τις διοικήσεις άλλων ομάδων, ανεξάρτητα με το ότι και εμείς πιστεύουμε ότι το έμψυχο δυναμικό όλων των εκτός ΠΟΚ ομάδων θα πρέπει να προστατεύεται και να μην λειτουργούν οι εκτός ΠΟΚ ΠΑΕ ως Super Market των μεγαλοεπιχειρηματιών. Όμως δεχόμαστε εδώ και καιρό πόλεμο, τα νεύρα είναι τεντωμένα και δυστυχώς γίνονται και λάθη.
Από δω και πέρα…
Ανεξάρτητα από την εξέλιξη που θα έχει η «υπόθεση Παπαδόπουλου», είναι βέβαιο ότι από δω και πέρα ο ΑΡΗΣ θα δεχτεί και άλλα χτυπήματα. Πιο ύπουλα και με συστηματικό τρόπο. Η σωστή απάντηση θα πρέπει να είναι η στήριξη της Λέσχης και της Διοίκησης, η συσπείρωση όλων των οπαδών του ΑΡΗ με στόχο την οικονομική και οπαδική ενίσχυση της ομάδας.
Μέχρι να ανατραπεί η σάπια κατάσταση στο ελληνικό ποδόσφαιρο πρέπει να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε τον πόλεμο των μεγαλομετόχων με την αταλάντευτη στήριξη των αρχών πάνω στις οποίες βαδίζει η ομάδα. Και να καλούμε συνεχώς και τους οπαδούς των άλλων ομάδων να ξεπετάξουν και αυτοί με τη σειρά τους τους «σωτήρες» που’ χουν στον σβέρκο τους..
Είμαστε βέβαιοι (και δεν είναι ρομαντισμός αυτό) ότι αργά ή γρήγορα οι νταβατζήδες θα πάρουν πόδι. Μόνο που αυτό απαιτεί ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Να καταλάβει ο Αρειανός αλλά και ο ΠΑΟΚτσής και ο ΑΕΚτσής και ο Ξανθιώτης κλπ ότι η βρωμιά στην ελληνική μπάλα έχει τους αυτουργούς της, οι οποίοι δεν είναι άλλοι από τις πρασινογάλαζες κυβερνήσεις που παραχώρησαν το αγαπημένο μας ποδόσφαιρο στα χέρια των μεγαλοεπιχειρηματιών.
Εφόσον, όταν κατονομάζουμε τους ενόχους, το μυαλουδάκι μας φτάνει μόνο μέχρι το “διαιτητικό κατεστημένο” ή “την νοοτροπία του Έλληνα” ή ανατροπή της σάποιας κατάστασης θα πηγαίνει … περίπατο και η ομάδα θα συνεχίσει να βιώνει τον ανελέητο πόλεμο των μεγαλοεπιχειρηματιών με την “ανοχή” των κυβερνήσεων.

















Εγώ τώρα έχω τρέλα για τον ΑΡΗ, αν φυγουν (όχι από μόνες τους) και οι πρασινογάλαζες κυβερνήσεις, θα πιώ τη μισή Σκωτία!