Υπόθεση Αμορόζο: Προς συμβιβαστική λύση ή «έμφραγμα» στον μεταγραφικό σχεδιασμό;
Ιουνίου 1, 2008 από Babbs Skoboe

Υπόθεση Αμορόζο: Προς συμβιβαστική λύση ή «έμφραγμα» στον μεταγραφικό σχεδιασμό;
Οι περισσότεροι φίλοι του ΑΡΗ σήμερα αναγνωρίζουν ότι η επιλογή Αμορόζο ήταν ατυχής.
Εμείς θα κάνουμε ένα βήμα παραπάνω και θα πούμε ότι, η επιλογή Αμορόζο αποδεικνύεται σήμερα όχι μόνον ατυχής αλλά και επικίνδυνη. Αλλά ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι.
Μια μικρή αναδρομή…
Όταν το Γενάρη η διοίκηση συμπεριέλαβε στους μεταγραφικούς της στόχους τον Μάρσιο Αμορόζο, οι φίλοι της ομάδας υποδεχτήκαμε την είδηση με ενθουσιασμό. Η ανακοίνωση μάλιστα της μεταγραφής του προκάλεσε παραλήρημα χαράς και τουλάχιστον έξι χιλιάδες οπαδοί της ομάδας υποδέχτηκαν στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» τον 34χρονο βραζιλιάνο.
Όμως ορισμένοι ήταν επιφυλακτικοί καθώς όλες οι πληροφορίες έδειχναν ότι ο Αμορόζο, στα τελευταία δύο χρόνια, δεν ήταν σε καλή κατάσταση…
Ο Αμορόζο στη Μίλαν…
Τον Γενάρη του 2006 μεταγράφηκε στη Μίλαν, όπου έφτασε ως αντικαταστάτης του Κριστιάν Βιέρι, ο οποίος είχε μεταγραφεί στην Μονακό. Στην Μίλαν ο Αμορόζο υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 18 μηνών. Όμως επτά μήνες αργότερα, στις 1 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου, έλυσε τη συνεργασία του μετά από αμοιβαία συμφωνία. Στο διάστημα Γενάρη 2006 έως Μάη 2006 συμμετείχε μόλις σε τέσσερις αγώνες από τους συνολικά είκοσι της Μίλαν στο Καμπιονάτο. Σε τρεις από τους τέσσερις αυτούς αγώνες μπήκε ως αλλαγή (στο 73ο, στο 79ο και στο 83ο λεπτό αντίστοιχα) και ως βασικός έπαιξε μόνο μία φορά, οπότε και έγινε αλλαγή στο 56ο λεπτό. Πέτυχε συνολικά ένα γκολ.
Στην Κορίνθιανς…
Μετά την Μίλαν έμεινε ελεύθερος και μεταγράφηκε στην βραζιλιάνικη Κορίνθιανς, όπου αντικατέστησε τον Κάρλος Τέβες, ο οποίος είχε μεταγραφεί στην West Ham United. Και αυτή η συνεργασία είχε άδοξο τέλος. Όπως ανακοινώθηκε, ο Αμορόζο «..δεν μπόρεσε να παίξει την μπάλα που γνώριζε και μπορούσε να παίξει..» και έτσι τον Απρίλη του 2007, επτά μήνες μετά την μεταγραφή, λύθηκε το συμβόλαιο του. Με τους Κορίνθιανς είχε 12 συμμετοχές και πέτυχε 2 γκολ.
Στην Γκρέμιο..
Μένοντας και πάλι ελεύθερος, τον Απρίλη του 2007 μεταγράφηκε στην βραζιλιάνικη Grêmio, στην οποία όμως και πάλι ατύχησε, αφού τέσσερις μήνες μετά (τον Αύγουστο του 2007) οι δύο πλευρές συμφώνησαν στη λύση του συμβολαίου. Μάλιστα, η επίσημη ανακοίνωση της ομάδας έκανε λόγο για «..έλλειψη φόρμας..» του παίκτη. Από τον Αύγουστο του 2007 μέχρι και τον Γενάρη του 2008 και τον ερχομό του στον ΑΡΗ, ο Αμορόζο έμεινε «άνεργος». Στην Γκρέμιο είχε 6 εμφανίσεις, χωρίς γκολ.
Στον Άρη..
Στον Άρη, ο Μάρσιο Αμορόζο με τις εμφανίσεις του, δυστυχώς διέψευσε τις όποιες αισιόδοξες προβλέψεις. Ήταν βαρύς, με κακή φυσική κατάσταση, «ντελικάτος» στις επαφές με τον αντίπαλο, ανίκανος να μαρκάρει. Λίγες οι καλές στιγμές του με ορισμένες πάσες ακριβείας. Επιπλέον, αντέδρασε με απαράδεκτο τρόπο στην επιλογή του προπονητή του να μην τον χρησιμοποιεί ως βασικό, διαρρέοντας (μέσω του μάνατζερ του) την γκρίνια του στα ΜΜΕ, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο το καλό κλίμα στην ομάδα. Στο τελευταίο μάλιστα παιχνίδι του ΑΡΗ στα πλέι-οφ με τον Πανιώνιο, δεν πανηγύρισε – επιδεικτικά – το πρώτο γκολ της ομάδας, στο οποίο ήταν αυτός που έκανε την ασίστ στον Κάλβο, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να δηλώσει την δυσφορία του.
Ο επίλογος…
Σε συνέντευξη τύπου στις 22 Μαΐου, ο Λάμπρος Σκόρδας αποκάλυψε ότι ο Μάρσιο Αμορόζο δεν βρίσκεται στα πλάνα του Ντούσαν Μπάγιεβιτς για την επόμενη αγωνιστική περίοδο και ότι το μέλλον του θα εξαρτηθεί από τον ίδιο. Από το αν, δηλαδή, θα δεχθεί να λύσει το συμβόλαιό του ή αν θα θελήσει να παραμείνει στην ομάδα και μέσα από τη δουλειά του στις προπονήσεις να διεκδικήσει μια θέση στην ενδεκάδα.
Τι μέλει γενέσθαι;
Τρία τινά μπορούν να συμβούν:
1ον Ο Αμορόζο να συμφωνήσει σε λύση της συνεργασία του με τον ΑΡΗ, χωρίς να αξιώσει αποζημίωση (μάλλον απίθανο).
2ον Ο Αμορόζο να συμφωνήσει να λάβει ως αποζημίωση ένα μικρό σχετικά ποσό π.χ. 100-200.000 Ευρώ
3ον Ο Αμορόζο να απαιτήσει πλήρη αποζημίωση για να απεμπλακεί η ομάδα από αυτόν, ζητώντας ένα ποσό μεταξύ 500.000 και 700.000. Σε αυτήν την περίπτωση, ο Άρης θα υποχρεωθεί να τον κρατήσει στο ρόστερ του (να τον φορτωθεί).
Συνοψίζοντας, ο ΑΡΗΣ αυτήν την στιγμή έχει ένα «αγκάθι στα πλευρά του». Ο Αμορόζο μη ξεκαθαρίζοντας την θέση του, δεσμεύει ένα ποσό περίπου 700.000 ευρώ από το συνολικό μπάτζετ που διαθέτει η ομάδα για μεταγραφές. Τα χρήματα είναι προφανώς πολλά, αφού θα ήταν αρκετά για να αποπληρωθούν οι ετήσιες αποδοχές δύο παικτών-κλειδιά στον ΑΡΗ. Επομένως, η αβεβαιότητα σε ότι αφορά την υπόθεση Αμορόζο αποδεικνύεται και επικίνδυνη, αφού διαταράσσει τις μεταγραφικές κινήσεις της ομάδας.
Όταν επιλέγεις να «κυνηγήσεις» την μεταγραφή ενός παίκτη 33-34 χρόνων με «μεγάλο όνομα» πρέπει να λαμβάνεις υπ’ όψη ότι οι απαιτήσεις του σύγχρονου ποδοσφαίρου είναι πλέον πολύ μεγάλες. Εντατικοποίηση σε όλα τα επίπεδα: Εντατικές προπονήσεις, σκληροί αγώνες, «φορτωμένο» αγωνιστικό πρόγραμμα. Οι εποχές όπου ο ποδοσφαιριστής κρεμούσε τα παπούτσια του φτάνοντας με άνεση στα 35 ή 36 του χρόνια, πέρασαν ανεπιστρεπτί. Σήμερα, για να μπορεί να ανταποκριθεί ένας 34χρονος ποδοσφαιριστής στου εξοντωτικούς ρυθμούς του σύγχρονου ποδοσφαίρου, απαιτείται πολύ σκληρή προσπάθεια και πειθαρχία.
Εκτιμούμε ότι, η επιλογή του Αμορόζο ήταν εξ’ αρχής καταδικασμένη, όπως αποδεικνύουν τα δεδομένα των τελευταίων 2 χρόνων της καριέρας του. Το ρίσκο της μεταγραφής του στον ΑΡΗ ήταν μεγάλο και η τελική απόφαση ήταν βεβιασμένη.
Η αρχική πρόταση από την διοίκηση προς τον παίκτη, για 6 μήνες + 1 χρόνο δεν ήταν άσχημη, αφού το κόστος της μεταγραφής του θα αποσβένονταν από τα επιπλέον έσοδα που θα έφερνε στην ομάδα ένα τέτοιο μεγάλο όνομα όπως ο Αμορόζο. Ο Αμορόζο όμως διαπραγματεύτηκε σκληρά. Πιστεύουμε ότι η ομάδα, σε αυτό το σημείο, θα έπρεπε να επιμείνει στην αρχική πρόταση. Έτσι και αλλιώς ο Αμορόζο ήταν στα «αζήτητα» από τον Αύγουστο του 2007.
Σε ότι αφορά αυτήν καθ’ εαυτήν την επιλογή ενός «παίκτη-φίρμα» από την διοίκηση, έχουμε να καταθέσουμε την ταπεινή μας ένσταση. Η ομάδα μας θα πρέπει να υιοθετήσει το μοντέλο της «ομάδας-συνόλου» που το χαρακτηρίζει η ομαδικότητα, η ομοιογένεια, η αγάπη για την φανέλα, το φιλότιμο.
Οι παίκτες με συμπεριφορά αστέρα του Χόλυγουντ, έχουν διαβρωτικό ρόλο στην συνοχή και την φιλοσοφική αντίληψη της ομάδας. Οι στυγνοί επαγγελματίες και οι τυχοδιώκτες καθώς και τα φανταχτερά ονόματα δεν πρέπει καν να μας απασχολούν ως μεταγραφικοί στόχοι.
Πηγές:
Αναρτήθηκε στις Αναλύσεις | Με ετικέτα Αμορόζο, Βαρδινογιάννης, Κόκε, Κόκκαλης, Κίτρινο Blog, Κλεάνθης Βικελίδης, Μπάγεβιτς, ΠΟΚ, Σκόρδας, μεταγραφές, Marcio Amoroso, Superleague | 3 σχόλια
Υποβολή απάντησης
Δυστυχώς φαίνεται να έχεις απόλυτο δίκιο.
Ενα λάθος της διοίκησης, αλλά φυσικά δεν πρέπει να το παίζουμε “μετα Χριστόν προφήτες”
Το άρθρο αυτό είναι μία εκ των υστέρων ανάλυση και θα είμουν ο τελευταίος που θα έκανα τον έξυπνο σε βάρος της διοίκησης της ομάδας, φίλε drink-o-logy.
Όποιος κοιτάξει τα υπόλοιπα κείμενα μας, θα δει ξεκάθαρα ότι έχουμε μεγάλο «νταλκά» να πετύχει τα μέγιστα αυτή η “νέου τύπου” διοίκηση του ΑΡΗ.
Ταυτόχρονα όμως, ξέρουμε ότι τα λάθη προλαμβάνονται, ενώ από την άλλη αναγνωρίζουμε και την ανάγκη η ομάδα «να ρισκάρει» ορισμένες φορές..
Καλώς ήρθες στο blog!
σχολιάζοντας την τελευταια παραγραφο της στήλης έχω να πω ότι παίκτες που δένονται πραγματικά με την ομάδα, παθιάζονται, είναι αυτοί που έχουν το οπαδιλίκι μέσα τους, βλέπε ΚΟΚΕ. είναι επαγγελματίας αλλά γουστάρει το κλίμα της ομάδας γι΄αυτό δεν μπαίνει στον κόπο να συζητήσει άλλες προτάσεις. Στην περίπτωση του Αμορόζο κυριάρχησε η υστεροφημία του. Θα έρθουν και στο μέλλον αντίστοιχοι παικτες, χωρίς όμως να αποκλύω ότι θα στεριόσουν στην ομάδα.